Mag-log inBaka dahil mahal mo naman, pilit mo lang ini-ignore dahil sa nasaktan ka...
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Sa totoo lang, simula nung makumpirma ang relasyon namin ni Chandler, mas lalo pa akong naging determinado. Imbis na maging kampante, parang may nadagdag pang pressure pero hindi yung pressure na nakaka-down, kundi yung nagtutulak sa’kin na galingan pa lalo. Parang may gusto akong patunayan, hindi l
MitchHalos araw-araw na kaming nakababad sa practice dahil papalapit na ang finals, at ramdam ko ang bigat ng bawat scrim na nilalaro namin. Paulit-ulit naming inaayos ang strategies, ina-adjust ang galaw ng bawat isa, at tinitiyak na walang sablay sa execution.Sa gitna ng ganitong klaseng prepara
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
Gianna Lumipas pa ang dalawang araw at sa wakas, nakalabas na rin ako ng ospital. Hindi ko inaasahan ang sasakyan na sumundo sa amin, ang SUV ni Chancy mismo. Ayon sa kanya ay pinahatid daw niya sa driver dito sa hospital at gusto niya na siya ang mag-drive para sa aming mag-ina. Pati raw ang inuup
ChancyPagkaalis nina Mommy at Daddy, muling nanumbalik ang katahimikan sa condo. Pero iba na iyon, hindi na ito nakakabingi o nakakapanindig-balahibo. Para bang naging mas kalmado ang lahat at mas magaan.Second day na namin sa condo. Tahimik lang ang paligid, pero sa loob ko’y may magulong damdami
EstellaBigla akong napabalikwas ng bangon nang biglang bumukas ang pinto at doon lumitaw si Chansen, parang eksenang sinadya para manggulo ng mood. Walang kaabog-abog, walang katok, basta na lang pumasok na akala mo ay bahay niya lang ‘to. Well technically, oo. Pero sana man lang may respeto sa per
Gianna “G, hindi na natin nakuha ang result ng check-up mo pala!” biglang sambit ni Chancy habang sinusubukan na lumipat mag-isa sa sofa mula sa kanyang wheelchair.Napahinto ako saglit. Totoo nga. Sa sobrang dami ng ginawa namin at saya ng araw, tuluyan ko nang nakalimutan ang tungkol doon.Hindi







