MasukBaka dahil mahal mo naman, pilit mo lang ini-ignore dahil sa nasaktan ka...
Parang doon lang nagsink in sa akin ang ibig sabihin ng ginawa ko.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko habang nakatitig pa rin sa screen.“Wait…” mahina kong bulong, kasabay ng unti-unting pag-akyat ng kaba sa dibdib ko.Paano kung may makakita?Paano kung may makapansin?Paano kung mas lalo lan
“Ano’ng ibig niyang sabihin…?” bulong ko sa sarili ko, halos hindi pa rin makapaniwala.Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad kong binuksan ang social media. Medyo nanginginig pa ang mga daliri ko habang hinihintay kong mag-load ang screen. At nang tuluyan itong lumabas, doon ko nakita ang hindi k
Napapikit ako sandali, pilit inaayos ang gulo ng isip ko, pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit lang akong bumabalik sa iisang bagay.Sa gitna ng lahat ng ito—ng gulo, ng duda, ng pressure, si Chandler lang ang sigurado ako.At sa ngayon, pinili kong kumapit sa katiyakang iyon.Dahil sa dami ng hin
Mitch“Anak, okay ka lang ba?”May halong kaba ang boses ni Mama, at kahit hindi ko siya nakikita, malinaw sa isip ko kung paano siya ngayon—malamang nakakunot ang noo, hawak ang phone nang mahigpit, hinihintay ang sagot ko na parang doon nakasalalay ang kapayapaan ng isip niya.Nasa living room ako
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
Though of course, alam ko naman na hindi lahat ng nanonood ay solid supporters. Normal lang ‘yun sa online world. Merong iba na napadpad lang sa live dahil nagustuhan nila yung isang content ko dati. Yung tipong scroll-scroll lang sila tapos biglang nag-auto-play yung video ko. Meron din naman yung
Honey“Kapatid? Anak ni Senator?” ulit ni Billy, halatang hindi makapag-process ng information. Para siyang nag-freeze on the spot. Tumingin siya sa akin na parang naghahanap ng confirmation kung prank ba ’to o totoo. Hindi ako sumagot; imbes ay ibinalik ko ang tingin ko kay Dad na kalmado lang pero
ChantonAng luwag ng ngiti ni Mommy nang makita kami ni Honey na papalapit. As in, yung tipong para siyang may nakitang long-lost child sa sobrang glow ng mukha niya. Si Dad naman, naka-simple smile lang pero halatang curious—at medyo nanunuri.Si Honey? Kanina pa sa sasakyan parang may kinukulit na
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes







