ログインMagiging okay na rin sa wakas ang lahat.
“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Estella Pagkatapos ng mga pormal na pagpapakilala ay nanatili pa muna kami sa living area. Hindi pa raw tapos maghanda ang mga kasambahay, kaya ayon sa Mommy ni Chansen, magpatuloy daw muna kami sa kwentuhan. Unti-unti na ring nawawala ang kaba ko. Kahit hindi ako kasing-yaman ng pamilya nila, may
EstellaBalik-trabaho na naman ako, at sa totoo lang, sobra ang saya na nararamdaman ko, mapa-personal man o career.Hindi ko talaga inaasahan na magiging ganito kainit ang pagtanggap ng mga tao sa akin bilang Alletse. Minsan naiisip ko, totoo ba ‘to? Ako ba talaga ‘yung pinapanuod nila at sinusupor
Chansen Hindi ko talaga gusto na si Tristan pa ang unang malapitan ni Estella. Naiinis ako, oo. Pero may takot din na baka magalit siya kung ipakita ko ang inis ko. Nakakasama ng loob. Pero habang iniisip ko, nakikita ko rin ang point niya. Mas credible nga naman kung ang lalaki ang magsasalita par
Estella “Okay, pero susunduin na lang kita.” “Hindi na kailangan. Kaya kong umuwi mag-isa,” sagot ko kay Chansen habang inaayos ko ang mga files sa mesa. Pinapaliwanag ko rin sa kanya na kailangan kong bumili ng damit para sa party ng Y Channel na isang malaking celebration para sa success ng Star







