LOGINPa-like, comment and gem votes po, maraming salamat!
Chandler“Anong nangyayari sa inyo?” tanong ni Ryan, halatang nagtataka habang salitan kaming tinitingnan. Hindi naman siguro niya narinig ang usapan namin, pero sapat na siguro yung aura naming dalawa para mahalata na may tension sa hangin.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatayo sa tabi ni
Chandler“Chandler!” bulalas niya nang maghiwalay ang mga labi namin, sabay tulak nang marahan sa dibdib ko na parang tsaka pa lang nagsi-sink in sa kanya kung nasaan kami at kung ano ang ginawa ko.Halos mamula ang buong mukha niya habang nakatitig sa akin na para bang hindi makapaniwala sa nangyar
Chandler“I’m sorry about that,” sabi ko matapos ang ilang segundong katahimikan sa pagitan namin. Napansin ko agad ang bahagyang gulat sa mukha niya, parang hindi niya inaasahan na ako ang unang magsasalita tungkol sa nangyari kagabi.“Bakit ka nagso-sorry?” tanong niya habang nakatingin sa akin, h
ChandlerI was feeling guilty dahil sa hindi ko pag-uwi kagabi. Excited pa naman ako na magkita kami ni Mitch sa rooftop at kahit saglit lang ay makapag-usap kami nang maayos, walang ibang tao, walang team, walang trabaho. Simula nang maging ganito ang setup namin, bihira na yung pagkakataon na kami
MitchHabang kumakain ako, hindi pa rin mawala sa isip ko si Chandler. Kahit anong pilit kong mag-focus sa pagkain, paulit-ulit pa rin bumabalik sa utak ko yung nangyari sa stream kanina. Yung notification. Yung comment. Yung pang-aasar ng viewers. At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang.N
MitchHindi ko malaman kung anong gagawin ko lalo na nang humahangos na dumating ang iba ko pang teammates sa likod ko. Isa-isa silang sumilip sa monitor ko, at kitang-kita ko sa reflection ng screen ang mga mukha nilang may halong pagtataka at pang-aasar.Halata rin na nabasa nila ang comment na du
Noelle“Nasaan si Chanden?” tanong ko ulit nang may bahid ng pag-aalala sa boses ko. Hindi pa rin nagsasalita si Kuya Chase. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, tila ba nag-iingat sa bawat salitang bibitawan.“Wala kang dapat na alalahanin dahil maayos naman siya,” sagot niya sa wakas, mahinahon
Chanden“Thank you, Lovey. I really appreciate your trust,” bulong ko habang marahang hinagod ang pisngi niya gamit ang likod ng aking kamay. Mainit pa rin ang balat niya, pero mas relaxed na ang aura niya ngayon. Tuluyan na siyang kumalma.“Hindi kita pipigilan na makipag-usap kay Scarlet,” dagdag
NoelleHindi ko maipaliwanag, pero ramdam ko na may hindi tama. May something talaga sa asawa ko.Oo, sweet pa rin siya. Maalaga. Laging nasa tabi ko lalo na kung nasa bahay lang kami. Wala siyang pinapakitang pagbabago. Kapag tinitingnan niya ako, punong-puno pa rin ng pagmamahal ang mga mata niya.
Chanden“Are you feeling okay, Lovey?” malambing kong tanong habang nililingon si Noelle. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, pero mas mahigpit ang pangambang baka hindi niya lang sinasabi kung may nararamdaman na naman siya.“Oo naman, bakit mo naitanong?” sagot niya sabay ngiti. Hindi ‘yung pilit n







