LOGINHala! May kinalaman nga kaya si Jason? Abangan!!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
ChandenPakiramdam ko’y nabunutan ako ng tinik nang pumayag si Noelle na magkaroon kami ng sariling bahay malapit kina Mommy. Hindi ko na kailangang ipilit pa dahil kusang loob siyang sumang-ayon.Sa totoo lang, mas kampante sana ako kung sa condo lang kami titira. Mas convenient, mas manageable. Pe
NoelleNalason ako?Paulit-ulit ‘yon sa isip ko. Hanggang sa nakaalis na ang doktor ay iyon pa rin ang bumabalot sa akin. Para akong na-stuck sa replay mode ng isang pelikulang hindi ko maintindihang nangyayari sa mismong katawan ko.Hindi ko na nagawang i-proseso pa ang mga narinig ko. Sa dami ng i
Third Person“Ang walang-hiyang Lyn na ‘yon!” mariing sabi ni Mang Vergel, halos umusok ang ilong sa tindi ng galit habang nakatitig sa anak niyang si Chessa. Matapos nitong ibahagi ang naging usapan nila ng pinsan, ay parang lalo pang uminit ang ulo ng matanda.Hindi mapakali si Chessa sa kinauupua
Third Person“Sigurado ka ba sa ginawa mo, Dad?” tanong ni Brando habang mariing nakatitig sa kanyang ama. Halata sa tinig nito ang pag-aalinlangan, ang kaba na unti-unting sumisingit sa kanyang dibdib.Tumigil si Conrado sa paglalakad, saka siya nilingon nang may malamig na tingin. “At sa tingin mo







