Ganti Ng Isang Inapi (SPG)

In a lavish banquet at the grand event hall, Miguel was busy laughing at something Anna said, feeling like they were on top of the world. Pero lahat ng masasaya nilang sandali ay biglang naglaho nang may bumukas ng pinto. At doon pumasok ang napaka-familiar na aura, si Betty. Miguel's ex-wife.

​And what's shocking? Betty was not the 'lusyang' anymore. Todo na ang glow up niya as she was now the ethereal and expensive version of herself. Yun bang kahit medyo chubby, malakas pa rin ang sex appeal? Ganun! Even her pregnancy glow was blinding, dressed in a silk slip dress that hugged her baby bump perfectly.

What stung even deeper was, may kasama pa siyang lalaki na super alpha ang dating. Matangkad, sharp jawline, and very angelic! And the way he held her waist? It was possessive yet gentle. Nagtaka tuloy si Miguel. Bakit ngayon pa? Bakit kailangang sa harap pa niya mismo mag-bloom si Betty nang ganun?

​"Babe? Are you okay? Bakit ka natulala?" tanong ni Anna, habang sinusundan ang tingin ni Miguel.

​ At that moment, matindi ang kurot sa dibdib ni Miguel, as in superlative to the highest level ang sakit. Lumubo pa ang mga mata niya the exact moment his eyes drawn to Betty's belly bump.

"That's impossible. Nakunan siya three months ago. Nawalan kami ng anak. Pero, bakit mukhang mas malaki pa ang tiyan niya ngayon?"

Namuti tuloy sa higpit ang paghawak ni Miguel sa wine glass, couldn't bear to see Betty's happiness in another man. Hindi rin niya ma-gets ang feeling kung anong mabigat na bumabara sa dibdib niya. Nakakainis. Nakakagalit. Na parang may missing piece.

"No! Nagpapanggap lang siya. Ganun naman talaga ang mga babae after break up, they wanted to prove something na masaya sila."

To be honest? Dapat wala na siyang pakialam. Siya naman din kasi ang nagtaksil at pumili kay Anna. But why is it parang gusto niyang burahin sa mundo ni Betty ang lalaking yun?

*****

The office clinic felt like a sanctuary away from the daily chaos of the marketing floor. Sa loob, the usual sterile scent of alcohol and disinfectants were overpowered sa matinding tension na nangyaring insidente kani-kanina.

​Betty sat on the edge of the examination bed. Ang puso at isip niya ay nagkakarera sa tindi ng kaba, but for the best reason possible. Mitch, who had been hovering over her since they got the results, finally let out a squeal na talagang hindi pang professional manager ang behavior.

​"Oh my gosh, sissy!" Mitch beamed, her eyes tearing up nang sandali niyang hinawakan si Betty. "Three months ka na palang buntis? Gosh! I’m so happy for you! Sa wakas, magkakaanak na rin kayo ni Miguel. Ilang taon niyo kaya itong hinihintay, diba? I’m literally shaking right now!"

​Betty just laughed, a mix of relief and pure unfiltered joy. She touched her flat stomach, hindi makapaniwala na yung mga endless doctor visits, the supplements, and the emotional rollercoasters nila ni Miguel ay napaka-worth it.

​Minutes later, they walked back to their shared office space. The usual Friday hustle felt like background noise. Kaagad nagtungo si Betty sa kanyang desk, hands were shaking as she started fixing the documents she had left earlier, habang ang kanyang isipan naman was already halfway home to tell Miguel the news.

​Mitch, ever the observant manager, lumapit kay Betty at marahang hinablot ang mga files.

​"Ep, ep, ep. Stop." she commanded, her tone firm but laced with genuine concern. "Sissy, stop! Umuwi ka and take the rest of the day off. Go home, celebrate with Miguel. You guys deserve this moment."

​She even leaned in closer to Betty, dropping her voice to a serious sisterly tone. "Alagaan mo ang sarili mo, okay? I know your history. Kaya please, ingatan mo yang matres mo. Bawal kang ma stress."

​Betty looked up at her, with a soft smile. "Thank you, sissy. Feel ko, iiyak lang ako nang iiyak sa tuwa buong gabi. Sobrang saya ko talaga, sissy."

​"Go! Leave ka na, dali! Before I change my mind and give you more paperwork," Mitch teased, shooing her away with a playful wave.

Pagkalabas ni Betty ng opisina, super excited na siyang makita ang reaksyon ni Miguel sa kanyang ibabalita. Matapos ang ilang years na pagdarasal, paghihintay, at pag-asa, sa wakas dumating na rin ang munting himala nila. At sa napakahabang panahon na yun, pakiramdam ni Betty na nasa tamang direksyon na ulit ang lahat. Parang nag-align talaga sa wakas ang universe sa kanila ni Miguel.

Dumiretso muna siya sa opisina ni Miguel, dahil hindi pa naman ito umuwi. Medyo late na nang siya ay nakarating and the office was unusually quiet. She clutched her stuff tightly, as the news she brought felt like a ticking time bomb of joy.

"Ito na yun," she thought, her heart dancing in her chest. "Our years of waiting was finally over."

​Pagpasok niya sa main door ng opisina, tumambad agad sa kanyang harapan ang mga damit na nakakalat doon. Langhap na langhap din niya ang magulong bango ng floral scent at strong chocolate sa hangin.

Habang papasok, bumungad pa sa kanya ang isang dress at ang undershirt ng kanyang asawa, na tila hinubad nang padalos-dalos. Then, she heard it. Nakarinig siya ng mga ungol galing mismo sa loob ng opisina ni Miguel.

​Nanigas si Betty sa kinatatayuan niya. In just a snap, ang saya at excitement na dala niya ay napalitan ng matinding pagkabigla. Hindi siya makahinga, parang may humahaplit na kung anong matalim sa loob ng kanyang lalamunan. Nanlabo na rin ang kanyang paningin sa dami ng mga luhang gustong kumawala.

​“Bakit? Paano?” tanong na nabuo niya sa kanyang diwa. Agad namang nagflashback sa isip niya ang mga sandaling nagsakripisyo siya para lang matupad ni Miguel ang mga pangarap nito, yung mga panahong siya lang ang taong masasandalan kahit gustong-gusto na niyang sumuko. Pero anong nangyari? Anong ginawa ni Miguel?

​Through the sliver of space sa siwang ng pinto, nakita niya si Miguel na nakipaglandian with his secretary, Anna. And the worst? Blind na blind siya all along, her intuition told her na matagal na siguro nila itong ginagawa.

Nasaksihan niya talaga ang bawat hagod at bawat halik ng dalawa na parang punyal na tumatama sa kanyang dibdib. Na-over heard pa niya ang pinag-uusapan nila, na ikinamamatay talaga niya nang husto.

"Please, Miguel. Be gentle this time." ungol ng secretary habang nakakapit lang kay Miguel. "Hindi ka ba natatakot na mahuli ng asawa mo?"

​"I’m just so sick of her," ungol ulit ni Miguel nang sandaling itinulak niya si Anna sa mesa. "Pinapabayaan na niya ang sarili niya. Look at you. Young, sexy, and beautiful."

Tumawa naman si Anna. "Bakit kasi ngayon ka lang dumating? Kung kailan pang may asawa ka na at hindi available."

"Nagsisisi nga ako kung bakit ko siya pinakasalan," sagot naman ni Miguel sabay tulak ulit nang marahan. "Tapos, hindi pa niya ako mabigyan ng anak."

Nagsisisi. Ito ang katagang paulit-ulit na nagpe-play sa utak ni Betty na parang sirang plaka. Everything about their marriage had been a mistake. Ginapang pa niya si Miguel from scratch. Pero ngayon? Nagsisisi ito at nagtaksil sa gitna ng kanilang munting himala? Kapalastangan!

Putang ina mo, Miguel! Ginawa ko ang lahat para mapaligaya lang kita. Tiniis ko ang mga panahon na dapat ilaan ko sa sarili ko! Pero anong ginawa mo? Hayop ka! Hayop kayo!