LOGINAno na, Chansen? Mukhang lalamang na ng husto si Tristan.
Napalunok ako, ramdam ang bigat ng katotohanan sa sinabi niya.“Sino kang nasa katawan ng Love ko? Ilabas mo siya, ngayon din!” biro kong sabi.Natawa naman siya at ganon din ako. And she looks beautiful.Nakahinga ako ng maluwag dahil alam kong komportable siya sa piling ko and I love that.Dahan-d
ChandlerHindi ako agad nakasagot. Hindi dahil wala akong maisip na isasagot, kundi dahil masyadong marami—at wala ni isa roon ang sapat para tumbasan ang nararamdaman ko ng sandaling iyon. Nakatitig lang ako sa kanya, pilit hinahanap kung may bahid ba ng biro ang mga mata niya, kung may kahit kaunt
Kaya ko naman siyang panagutan—wala akong duda roon. Hindi ako yung tipo ng lalaking tatakbo palayo kapag may responsibilidad na kailangang harapin. Kung tutuusin, mas sanay pa nga ako sa pressure kaysa sa pahinga. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ang sarili ko ang iniisip ko ngayon.Siya.Si
ChandlerHindi ko na alam kung anong mas delikado—yung sitwasyon sa labas, o yung nangyayari sa pagitan namin ngayon.Sa dami ng problema na dapat kong iniisip, sa dami ng kailangang ayusin, dapat malinaw sa akin kung saan dapat nakatutok ang utak ko. Pero sa sandaling magdikit ang mga labi namin, p
“Hindi pa niya sinasabi lahat sa akin,” tugon niya. “Pero base sa tono ni Ryan… hindi iyon simpleng kamustahan lang.”Mas lalo akong kinabahan sa sagot niya.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—yung alam na namin, o yung hindi pa namin alam.Parang unti-unting lumalabas na hindi lang ito tung
Napatingin ako sa kanya, hindi ko maitago ang pagkalito.“Tapos na?” ulit ko, ngunit may bahid ng pagdududa ang boses ko.Hindi ko alam kung maiintindihan ko ba ang desisyon niyang iyon o kukwestyunin ko. Sa isang banda, may punto siya. Ngunit sa kabilang banda, parang may naiwan na puwang—isang bag
Third PersonNang matapos mag-usap ay nanatiling nakatingin si Chanden sa screen ng kanyang cellphone. Tigib ng kaligayahan ang kanyang puso, isama pa ang excitement na bumabalot sa kanyang buong katawan dahil sa binabalak gawin mamaya.Muli niyang itinuon ang isip sa trabaho matapos niyang ibaba an
Third PersonSa labas ng korte…“Anong ginawa mo, Conrado!” galit na sigaw ni Mang Vergel nang magtagpo ang mga mata nila ng matanda paglabas ng korte. Sa loob pa lamang habang nagdidinig sa kanilang kaso ay sobra na ang galit na nararamdaman niya ng magsabi ng kanyang salaysay ang matandang mayaman
Third Person“Sira ulo ka ba?!” galit na sigaw ni Conrado, nanlilisik ang mga mata habang ang buong katawan niya ay nanginginig sa tindi ng inis. Ramdam niya ang paggapang ng matinding init sa kanyang dibdib, isang nakakapasong galit na animo’y sasabog anumang oras. “Anong nakain mo at umiral na nam
NoelleHindi namin namalayan ang oras habang abala pa rin kami sa paglalaro. Halakhakan, kantyawan, at walang katapusang kwentuhan ang bumalot sa paligid.Parang biglang bumalik kami sa mga panahong simple lang ang lahat, at ang tanging iniintindi lang ay kung sino ang susunod na mananalo sa tira. W







