MasukAno na, Chansen? Mukhang lalamang na ng husto si Tristan.
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Sa totoo lang, simula nung makumpirma ang relasyon namin ni Chandler, mas lalo pa akong naging determinado. Imbis na maging kampante, parang may nadagdag pang pressure pero hindi yung pressure na nakaka-down, kundi yung nagtutulak sa’kin na galingan pa lalo. Parang may gusto akong patunayan, hindi l
MitchHalos araw-araw na kaming nakababad sa practice dahil papalapit na ang finals, at ramdam ko ang bigat ng bawat scrim na nilalaro namin. Paulit-ulit naming inaayos ang strategies, ina-adjust ang galaw ng bawat isa, at tinitiyak na walang sablay sa execution.Sa gitna ng ganitong klaseng prepara
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
He married Tita Marie dahil sa negosyo—dahil sa pangalan, sa koneksyon, sa expectations ng mundong ginagalawan nila. At dahil doon, alam na alam niya kung ano ang pakiramdam ng pumasok sa isang relasyon na hindi galing sa puso. Alam niya ang bigat ng desisyong ginagawa para sa kapakanan ng iba, kahi
“Sa tingin ko,” panimula niya, mabagal at maingat, “ang nangyari noon sa amin ng nanay mo… ay dahil sa pagmamahalan namin.”Napakunot ang noo ni Honey, halatang nalilito.“Pero hindi ba’t naghiwalay na kayo?” tanong niya. “Pumayag si Mama na iwan ka.”Tumango ang senador, pero may pait ang ngiti.“O
ChantonAlam ko na ang tinutukoy na Madam ng lalaki ay ang asawa ni Sen. Deguia. Sa sandaling iyon, parang may malamig na kamay na humawak sa batok ko. Kung papunta nga siya sa Valenzuela, sa parehong lugar kung saan dapat dadalhin si Honey, may isang tanong na kusang pumasok sa isip ko, mabigat at
ChantonMay kakaibang bigat ang gabi bago ang kasal. naHindi siya yung kaba na parang may mangyayaring masama. Hindi rin siya yung excitement na hindi ka mapakali. Mas tahimik siya na parang isang malalim na hinga bago ka tumalon sa isang bagay na alam mong babaguhin ang buong buhay mo.Nasa mansyon






