LOGINAno na, Chansen? Mukhang lalamang na ng husto si Tristan.
Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.“No.”“Liar.”“I'm a doctor. I don't curse at my patients.”“I'm not asking about your patients. I'm asking about me.”“Then my answer is still no.”“Sure.”Huminga ulit siya nang malalim.“Alright, Jared.”Napangiti ako.“That’s better.”“Don't push your lu
Jared“Sinisimulan ko nang ihanda ang lahat para sa surgery mo,” sabi ni Dr. Riz as soon as makapasok siya sa private suite ko.May hawak siyang tablet at ilang documents na nakasiksik sa isang folder, at sa seryosong ekspresyon ng mukha niya ay halatang hindi siya pumunta rito para makipag-small ta
“Lowkey?”“Yeah.” Bahagya siyang yumuko para makita ang pangalan sa hawak kong papel. “Ang akala ko special guests lang ng mga Antonio ang mag-asawang Lardizabal. Hindi ko alam na isang Lardizabal mismo ang asawa ni Ma’am Nina.”I leaned back against sa headboard ng hospital bed ko.“Neither did I.”
JaredAfter naming mag-usap ni Dr. Riz, tila may bigat na natanggal sa balikat ko.Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganoon ang pakiramdam ko. Wala naman kaming napag-usapang madaling bagay. In fact, kung tutuusin, mas dumagdag pa ang komplikasyon sa buhay ko dahil sa napagdesisyunan namin. Pero pagk
Hindi rin ako.Ilang segundo kaming nagkatitigan hanggang sa mapansin kong bahagyang kumikilos ang mga mata niya, para bang may kung anong pilit niyang binabasa sa mukha ko.I tilted my head slightly.“Say it,” sabi ko.“What?” tanong niya.“Kung may gusto kang sabihin ay sabihin mo lang. Kung may t
Jared“Okay,” sabi ni Dr. Riz.Confident siyang nakaupo sa harap ko, diretso ang likod at relaxed ang mga balikat habang nakatingin sa akin na tila ba gusto niyang iparating na hindi siya natatakot sa akin. Wala akong nakikitang kahit anong pag-aalinlangan sa mga mata niya, at kung meron man, napaka
Third Person“Kaya mo bang bayaran ang utang sa akin ng tito ni Lyn?” Malamig at mapanuksong tanong ni Conrado habang akala mo ay kung sinong matikas na nakausli pa ang dibdib sa pagkakatayo, animoy isang pinakamakapangyarihang tao na naghihintay na luhuran siya ni Chanden.Tumiklop ang mga palad ni
Chanden“Dovey, kain ka na…” malambing na wika ni Noelle habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang tugon. “Puro ka ganyan. Puro kausap at alaga sa akin pero hindi ka naman kumakain. Parang ako lang ang pinagtuunan mo ng pansin eh.”Napabuntong-hininga ako bago sumagot, “Huwag ka nang
Third PersonMainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.Nasa unahan si Chanden,
Third Person“Bakit? Paanong nangyari?” mariing tanong ni Brando sa kausap sa kabilang linya. Mabilis at sunod-sunod ang ulat na ibinigay sa kanya, at habang nakikinig, unti-unting humigpit ang hawak ng lalaki sa cellphone. Halata sa kanyang mukha ang pagkabigla na agad sinundan ng matinding galit.







