MasukMagpigil ka muna, Estella ha.. Kailangan parusahan muna natin si Chansen... hehehe
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Napayuko si Gianna, at doon na tuluyang bumagsak ang luha sa kanyang pisngi. Tinangka kong punasan iyon, pero marahan niyang inalis ang kamay ko, pinili ang mag-isa sa sakit na pinanghahawakan niya."Nung umalis sila… saka ko binuksan ang sulat. Sa bawat salitang nakasulat doon, pakiramdam ko ay unt
Chancy“I-finalize na natin ang buong detalye ng tournament dahil makukumpleto na ni Chansen ang sampung teams na lalahok doon,” anunsyo ko sa harap ng buong team habang hawak-hawak ang tablet na may presentation. “Kailangan nila ‘yon para makapaghanda nang maayos para sa pagsisimula ng Honorable Pr
GiannaKung tutuusin, pwede naman ako sa bahay ng nanay ko. Mas matipid, mas may kasama pa ako. Pero maliit lang ang space doon at hindi magkakasya ang mga gamit ko. Ilang beses ko na siyang niyaya na manirahan na lang sa condo ko, pero consistent ang sagot niya, ayaw niya.Ang dahilan?"Paano ka ma
Chancy“Kuya, hindi pa nga nag-iisang taon si Eithan, may kasunod na agad?” gulat kong tanong nang ibalita ni Kuya Chanden ang tungkol sa pagbubuntis ni Ate Noelle. Kakakasal lang nila ulit, tapos- boom, buntis agad?“Ano naman ngayon? Paano kami manganganak taon-taon ng ate mo para mahabol ang walo







