LOGINYan, kailangan ay maramdaman ka ni Estella...
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Gianna“Hindi man lang ba hiniling ng bestfriend mo na makilala ako?” Taas-kilay akong napatingin kay Chancy na ngayon ay abalang-abala sa pagtanggal ng balat ng hipon para sa akin.Nasa hapag-kainan kami, kumakain ng hapunan, pero kanina pa niya ako kinukulit tungkol sa naging pag-uusap namin ni Ha
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
Gianna“Anong ginagawa natin dito?” tanong ni Chancy habang dahan-dahang huminto ang sasakyan sa harap ng isang pribadong sementeryo. Kita ko ang pagkunot ng kanyang noo at ang pag-aalinlangan sa kanyang tinig. Malumanay akong humarap sa kanya at pinilit ang isang ngiti, kahit may konting kirot na s
Marahan niyang hinaplos ang likod ng kamay ko. "Kahit hindi pa ako ganap na Mrs. Lardizabal, hindi nagbabago ang pagtingin ko sa’yo. Alam mong mahal kita, higit pa sa sarili ko.""I want us to get married soon, Sweetheart..." bulong ko habang pinipisil ang daliri niya sa kamay na nakahawak sa akin,







