LOGINHay naku, siguradong maglalaway ang pamilya mo kapag nalaman kung sino ang asawa mo...
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
Chancy“Makikilala mo na rin siya sa birthday mo, Mommy,” nakangiting sabi ni Ate Cha habang inaabot ang isang baso ng juice sa aming ina. Nasa mansyon ako ngayon dahil pinatawag kaming magkakapatid. Ang mga magulang namin kasi, bagong dating mula sa ilang linggong cruise. Fresh pa ang tan lines nil
Chancy“Hmm… anong nakain mo at may paganito ka pa?” taas-kilay na tanong ni Gianna habang dahan-dahang umupo sa upuang inurong ko para sa kanya. Ang mga mata niya ay bahagyang naniningkit sa pagtataka, ngunit naroon din ang kinang ng pagkatuwa.Ngumiti ako. “Bakit, bawal ba?” balik-tanong ko habang
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
GiannaMas naging masigla ang takbo ng trabaho ko matapos kong maipadala kay Chancy ang message ko. Parang gumaan ang dibdib ko sa simpleng bagay na iyon, ang makipag-ugnayan sa kanya kahit sa chat lang. Ngunit sa kabila ng pagsusumikap kong ituon ang pansin sa mga task ko, hindi ko mapigilang silip







