로그인ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
“Last resort ko na rin si Chansen kung sakali. Naniniwala naman ako na kapag nagsalita na sila Tristan at ‘yung tatlo pang judges na nagbibigay kay Nayomi ng "passed", maiintindihan din ng viewers at fans ang punto ko.”Agad na umiling si Vivian, halatang hindi satisfied sa sinabi ko. “Hindi. Dapat
EstellaNilapag na ng waiter ang mga in-order namin at halos mapanganga ako. Talagang pang-five-star ang presentation at masasarap ang amoy. Hindi ko mapigilan ang mapalunok habang nakatitig sa mga plato. Parang fiesta sa mesa.“You’re drooling, Wifey,” natatawang sabi ni Chansen. Yung mata niya nag
EstellaNasa loob na kami ng grand event hall ng Sarina’s, at kahit wala na ang red carpet sa harap namin, hindi bumababa ang intensity ng ilaw at mga camera. Patuloy ang flash mula sa press sa likod ng velvet ropes, at ang mga usapan ng crowd na humahanga at nagpapaalam ng kanilang mga komento ang
Estella Pagkatapos ng mga pormal na pagpapakilala ay nanatili pa muna kami sa living area. Hindi pa raw tapos maghanda ang mga kasambahay, kaya ayon sa Mommy ni Chansen, magpatuloy daw muna kami sa kwentuhan. Unti-unti na ring nawawala ang kaba ko. Kahit hindi ako kasing-yaman ng pamilya nila, may







