LOGINPero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Estella“Meron isa dito, parang nasa alapaap….” rinig kong sabi ni June, parang sinasadya pang lakasan para makarating sa tenga ko. Pero hindi ako natinag; nanatili akong nakatitig sa cellphone ko habang pinapanood ang ads ng Star Singer. Magsisimula na ang airing, at kahit ilang beses ko nang nakit
EstellaThree days passed, pero hindi pa rin humuhupa ang issue sa social media. Parang wildfire na kumalat at ako pa rin ang nasa gitna ng lahat. Nakaka-drain, honestly. Ibang klase din talaga itong si Nayomi, kahit na binigyan ko na siya ng warning tungkol sa hawak kong alas na posibleng makasira
Napahawak ako sa sentido ko, pilit inaalis ang kaba at excitement na nagsasalpukan sa loob ko.Ano ba ‘to, Chansen? You wanted a new life with Estella. You wanted stability, family, love. Pero eto ka na naman, nanginginig sa tuwa sa isang tawag mula sa nakaraan mo.“Pierre…” mahina kong tugon. “You
Estella“Gusto ko yung ganito, Wifey. Pakiramdam ko mas nakilala kita ng lubos. Now I know how strong you are, and I’m really proud of you.”Ngumiti ako at tumingin sa kanya nang mas malapít. “Ako rin, Chansen. Gusto ko yung ganito, yung makilala ka ng lubusan at hindi lang dahil sa social media.” K







