LOGINYes, wag magpatalo.
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Gianna“Ma, si Chancy po.”Bahagyang kumunot ang noo ni Mama habang tumingin sa lalaking kasama ko. Pero agad din itong napalitan ng isang ubod ng tamis na ngiti. Halata sa mukha niya ang saya kahit na medyo nagulat.Nasa labas kami ulit ng pintuan ng hospital room ng aking ama. Hindi ko pa alam kun
GiannaLakad-takbo ang ginawa ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong pinapakalma ang kaba sa dibdib. Mabuti na lang at may elevator na agad pagliko ko sa isang corridor kaya mabilis akong sumakay at pinindot ang floor kung nasaan ang aking ama.Magpapatawad na nga lang ako, may ganito pa
Chancy“Kuya, hindi pa nga nag-iisang taon si Eithan, may kasunod na agad?” gulat kong tanong nang ibalita ni Kuya Chanden ang tungkol sa pagbubuntis ni Ate Noelle. Kakakasal lang nila ulit, tapos- boom, buntis agad?“Ano naman ngayon? Paano kami manganganak taon-taon ng ate mo para mahabol ang walo
Gianna“I'm in my room, resting," reply ko.Halos isang segundo lang ang lumipas matapos kong i-send ang reply ay tumunog na agad ang phone ko.Incoming Call: ChancyPinipigilan ko ang ngiti ko habang ina-adjust ang pagkakaupo ko sa kama. Para akong teenager na tinawagan ng crush niya.“Hello?” mahi







