Mag-log inAba at may balak pa atang manggulo...
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Habang papasok ako sa kwarto ko, hindi ko mapigilang mapangiti.Relax at movie day with Ryan.Parang ang simple lang pakinggan. Sine. Popcorn. Konting tawanan. Isang araw na hindi umiikot ang mundo sa draft pick at scrim results.Kailangan ko ‘to. Kailangan ko ng breather dahil sa totoo lang, hindi
Tahimik ang sandali.At doon ko nakita—hindi isang kontrabida, hindi isang kaaway kundi isang taong lubos na natalo ng sarili niyang mga desisyon.Tumayo ang pulis at lumapit nang bahagya. “Time’s up.”Tumango si Mrs. Deguia. Dahan-dahan siyang tumayo, parang mas mabigat ang bawat galaw kaysa kanina
“Let’s take down your opponent,” sabi ni Ryan. Nagulat ako, pero pumayag ako syempre.Bago pa makarating ang minions ng katapat ko sa tore niuya ay naclear ko na iyon kaya ang wave ng minions ko naman ngayon ang nasa tore na niya.Pinasok ko na at sumunod si Ryan. Hindi pa mate-take down ang tore pe
Chanton“Maximus, maraming salamat sa pagtulong sa anak ko.”Nilingon ko si Sen. Deguia habang binibitawan niya ang mga salitang iyon. Kita ko sa mukha niya na kahit bahagya na siyang nakahinga ng maluwag, kahit papaano ay nabawasan ang bigat sa dibdib niya, nandoon pa rin ang isang emosyon na mahir







