LOGINSalamat at okay silang mag-ina.
At lalong hindi ang tsismis ng mga taong hindi naman alam ang buong katotohanan.Kung may paraan para maprotektahan sila habang inaayos namin ang lahat, baka iyon na muna ang tamang gawin.Mas maluwag na ang kalooban ko nang muling pumasok ako sa loob ng silid ni Papa. Kahit paano ay nabawasan ang b
MitchPaano na lang kung bigla kaming umuwi at sugurin kami ng mga kapitbahay dahil mas pinaniwalaan nila ang balita?Hindi ko maiwasang isipin iyon habang nakatitig sa screen ng cellphone ko. Alam ko namang hindi lahat ng tao ay ganoon, pero hindi rin lingid sa akin kung gaano kabilis kumalat ang u
Narinig ko ang mababa niyang tawa.“Kailan ka pa ba masasanay sa akin, Love?” sagot niya. “I miss you so much, too. Natural lang naman na masabik ako, right?”Huminga ako nang malalim habang nakasandal sa dingding.Hindi naman ako galit sa kanya. Kung tutuusin ay kinikilig pa nga ako. May kakaibang
“Gets ko naman,” sagot ko.Tumango si Papa.“At nakita namin ngayon,” sabi nito. “Hindi lang si Chandler ang seryoso. Pati pamilya niya.”Bigla akong natahimik.Kasi iyon nga ang pinakaimportante.Ang pagdating ng mag-asawang Lardizabal ay hindi tungkol sa status o pagpapakita ng impluwensya. Sa hal
MitchNakaalis na ang mag-asawang Lardizabal ngunit nanatili pa rin sa silid ang bigat ng kanilang presensya.Tahimik akong naupo sa sofa habang inaayos ang manggas ng blouse ko, pilit kunwari na abala sa kung ano kahit ramdam ko ang dalawang pares ng matang nakatutok sa akin.Hindi ko na kailangang
Hindi na ako nakisali sa usapan. Sa aming lahat, si Papa lamang naman ang tunay na makakasagot sa mga tanong ng—eka nga ni Chandler—future parents-in-law ko.Napabuntong-hininga tuloy ako sa isip na iyon.Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung maiinis ba ako o kikiligin kapag ginagamit niya an
Noelle“Diretso na tayo sa ospital, Lovey,” mariing sambit ni Chanden habang hawak ang manibela.Hindi na ako nakaimik. Parang bigla na lamang akong pinagsakluban ng langit at lupa. Nanghihina ako at nanlalamig ang buong katawan ko. Ang puso ko’y bumibilis ang tibok habang unti-unting sumisikip ang
NoelleHindi ko inasahan na papayag pala sina Chansen at Chancy na magmodelo para kay Scarlet. At ngayon nga, narito kami sa bago studio ng babae. Amoy pintura pa ang paligid, halatang bagong ayos at pinaghirapan. Hindi pa ito bukas sa publiko dahil abala pa siya sa paghahanda ng mga obra na ipapaki
The Day Before the LaunchingChanden"Kuya Lualhati, siguraduhin mo lang na hindi mapapahamak ang asawa ko," madiin kong bilin habang seryosong nakatingin sa kanya. Nasa aking opisina kami at nagulat na lang ako sa biglaan niyang pagpunta.Ngumiti siya, tila ba sinisigurong mapapawi ang bigat na bum
Chanden Kabuwanan na ni Noelle at lagi na siyang nakabestida para daw ready kapag manganganak na siya. Ayon sa kanyang doktor, anumang oras ay maaaring lumabas na ang aming munting anghel. Ramdam ko ang halo-halong emosyon. Kasabikan, kaba, at higit sa lahat, pagmamahal. Pero kahit anong saya ang







