Se connecterKung ako kay Honey, hindi ko alam kung paano ko magagawang magpigil ng inis...
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
HoneyMay kung anong panghatak ang lalaki kaya mabilis kong pinilig ang ulo ko, parang gusto kong iwaksi ang kung anong weird na epekto niya sa sistema ko. Bigla akong nagising sa tila malalim na pagtulog ng sarili kong isip. Ano ba ‘to, Honey? May boyfriend ka. May relasyon kang pinanghahawakan. Hi
ChansenSabay-sabay na kaming bumaba ng pamilya Palanca patungo sa event hall. Sa totoo lang, dapat ay naiilang ako sa kanila dahil mga in-laws ko sila, pero dahil sobrang tanggap nila ako at ramdam ko iyon sa bawat tingin at ngiti nila sa akin ay naging mas madali para sa akin ang maging palagay sa
ChansenSa lahat ng bagay na ayaw kong mangyari ngayon ay ‘yung makita kong ma–stress si Estella. Kaya noong sinabi nina June na nagpunta raw sa studio ang pamilya Salvador, hindi ko napigilan ang sarili kong mag-react. Hindi ko na inisip kung kalmado ba ako o hindi, basta ang nasa isip ko lang, bak
ChansenMatagal pa kaming nagkwentuhan ni Dad at ng mga kuya ko. Iba talaga ‘yung pakiramdam ng ganitong gabing puro lalaki lang, walang filter, at puno ng tawa sa pagitan ng mga seryosong usapan. Matapos ang mga payo at words of wisdom ni Dad na para bang kayang isulat sa librong “How to Be a Husb







