LOGINAyan, may plano naman pala. Pero bakit parang ayaw mong matapos? Hehehe..
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Chancy“Excuse me?” tugon niyang kunot na kunot ang noo. Bahagya siyang gumilid kaya napagilid din ako at mapaharap sa entrance. Doon nagsimulang manlaki ang kanyang mga mata at halatang nakilala na niya ako ngunit saglit lang ang reaksyon niya na ‘yon.“Anong ginagawa mo dito? Don’t tell me, tangha
Gusto ko pa ng higit sa ginagawa niya ngayon sa akin.Mainit ang hininga ko, sabay ng bawat haplos niya sa gitna ng aking hita. Ang bawat dampi ay tila apoy na gumagapang sa aking balat. Hindi ito basta pagnanasa lang, ito’y isang pag-angkin na may halong paggalang."Chancy..."Matapos ang ungol ko
GiannaMay halong pagmamadali at kaba ang bawat hakbang ko papasok sa elevator. Ramdam ko ang pawis na bumubuo sa gilid ng aking sentido habang pinipilit kong huwag magmukhang tumatakbong baliw sa loob ng lobby. Pero sa totoo lang, kung pwede lang, tatakbo na talaga ako.Pagdating ko sa elevator, na
BOXERS! Tapos cotton pa. Ginoo, anong kasalanan ko?Sinundan ko siya ng tingin ng lumapit ito sa maliit na ref at kumuha ng isang bote ng tubig bago umupo sa tabi ko sa sofa. Agad akong sumiksik sa kabilang dulo, parang may invisible wall sa pagitan namin na gawa sa purong hiya at libog.“Okay ka la







