LOGINAt sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
“Because she knows about you,” tugon niya, diretso pero may kaba sa tono.“My brothers know about me as well,” sagot ko agad, halos defensive. “Are they your suspects, too? Lahat na ba ng may alam about me, iisipin ninyo na potential killer?”“Baby, hindi gano’n,” malumanay niyang tugon. “Wala akong
Ayun, napangiti ako nang malapad. “Thank you, Ezra. Malaking tulong ‘yon,” sagot ko sabay thumbs up pa. “Anak, siguraduhin mo na tutuparin mo yang pangakong ‘yan ha,” singit bigla ni Tita Marie, sabay tawa. Napansin ko tuloy na parang mas madaldal siya ngayon kaysa usual. May extra energy. Hindi ko
Honey “Oh, nandyan na si Isaiah…” nakangiting sabi ni Tita Marie, at parang may extra sparkle talaga sa boses niya. Parang kanina pa siya excited sa moment na ‘to. Sabay-sabay kaming napatingin nila Dad at Ezra sa likuran ko—like synchronized swimmers—at ayun na nga. Si Kuya Isaiah. Nakangiti na s
Though of course, alam ko naman na hindi lahat ng nanonood ay solid supporters. Normal lang ‘yun sa online world. Merong iba na napadpad lang sa live dahil nagustuhan nila yung isang content ko dati. Yung tipong scroll-scroll lang sila tapos biglang nag-auto-play yung video ko. Meron din naman yung







