Se connecter“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
ChandlerSobrang proud ako sa kanya—at hindi ko na kailangang i-sugarcoat pa ‘yon sa sarili ko.Hindi ko inaasahan ang ganda ng performance ni Mitch, kahit pa alam kong magaling siya. Iba pa rin kapag nakita mo na mismo kung paano niya dominahin ang laro, kung paano siya gumalaw na parang walang dud
“Set the date,” sabi ko. Kumunot ang noo niya na tila naguguluhan. “Para sa meeting namin ng parents mo.”Napangiti siya.“Ready ka na?”Tumingin ako sa kanya nang diretso.“Ready ako lagi.”At sa pagkakataong iyon, alam kong totoo iyon.Pagkaalis niya, nanatili akong nakatayo sandali sa gitna ng sa
ChandlerLinggo ng umaga, at hindi ko na kinailangan pang mag-set ng alarm para magising nang maaga.Kusang bumukas ang mga mata ko, parang may sariling alarm ang katawan ko o baka naman isip ko lang ang hindi na mapakali. Pagmulat ko pa lang, isang pangalan agad ang sumagi sa isip ko.Si Mitch.Ila
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Chanden“Lovey naman eh, malay ko ba na kasabay natin siya sa eroplano?” nagmamaktol kong sabi pagkapasok pa lang namin sa condo. Dumiretso siya sa loob, hanggang sa sala, at bagsak ang katawan sa sofa na parang may bitbit na sama ng loob sa bawat hakbang. Salubong ang mga kilay niya, at kung makati
Chanden“Staff ng catering, to be exact.”Napakunot ako ng noo sa sinabi ni Kuya Lualhati. Mabilis ang tibok ng dibdib ko habang pinipigilan ang sarili kong magsalita. Pero hindi ako sumingit at hinayaan ko siyang magpatuloy. Kilala ko si Kuya na kapag ganito ang tono ng boses niya, ibig sabihin may
NoelleTumawag sa akin si Nat-Nat kanina. Mahinahon ang boses niya pero ramdam ko ang pag-aalala sa bawat salita. Humihiling siya na kung maaari ay iurong ko raw ang kasong isinampa ni Chanden kay Tito Vergel. Nakausap daw niya ang ama, at ito mismo ang nakiusap sa kanya na makiusap sa akin.Si Tito
Third PersonNasa condo si Noelle, abala sa pag-aalaga sa ngayon ay apat na buwang gulang na anak na si Eithan. Kabila ng pagiging mag-isa buong araw habang nasa trabaho si Chanden, dama pa rin sa kanyang kilos at mukha ang kasiyahan. Hindi niya man verbal na sinasabi, pero mahal na mahal niya ang p







