LOGINMitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Mitch“Anak, ano ba ang nakain mo at naisipan mo kaming yayain ngayon?”Napatingin ako kay Mama at ngumiti, kahit sa loob-loob ko ay parang may kumakatok na kaba sa dibdib ko—malakas, paulit-ulit, at hindi ko mapatahimik.“May sasabihin po kasi ako,” tugon ko, pilit pinapanatiling steady ang boses k
MitchMalakas ang pagkabog ng dibdib ko nang buksan ko ang pintuan, at agad na bumungad sa akin ang pamilyar na eksena sa sala—si Papa na nakaupo nang maayos habang may hawak na dyaryo, at si Mama na abala sa pag-aayos ng kung anu-anong gamit sa mesa. Katabi niya si Papa, gaya ng nakasanayan nila tu
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
ChandenBuong pagtataka kong sinundan ng tingin si Noelle hanggang sa narinig ko ang biglaang pagsusuka niya mula sa banyo. Hindi kasi niya naisara ang pinto kaya malinaw at diretso sa pandinig ko ang tunog habang pilit na inilalabas ang kinain.Napatigil ako sa paglalakad, at sa sobrang pagkabigla,
Third Person“Kaya mo bang bayaran ang utang sa akin ng tito ni Lyn?” Malamig at mapanuksong tanong ni Conrado habang akala mo ay kung sinong matikas na nakausli pa ang dibdib sa pagkakatayo, animoy isang pinakamakapangyarihang tao na naghihintay na luhuran siya ni Chanden.Tumiklop ang mga palad ni
Third Person"Brando... alam mo kung gaano kita kamahal. Ilang taon na tayong magkasama, pero bakit siya pa? Bakit 'yung babaeng may asawa na ang nagustuhan mo?” Garalgal ang tinig ni Letty, habang pilit kinokontrol ang pag-iyak na kanina pa gustong kumawala.Tahimik na nakatitig si Brando sa kisame
ChandenTahimik kong pinagmamasdan si Noelle habang abala siya sa pakikipag-usap kay Scarlet. Kita ko sa mga mata niya ang paggaan ng loob at wala na ‘yong tensyon o alinlangan nanoong nakaraan ay bahagyang bumabalot sa kanya ng makita namin ang babae sa New York at sa aking office. Nakahinga ako na







