LOGINKaya pala kung ano ano na ang naiisip ni Sarina.. Nasa mahirap na stage na pala siya ng pagiging ina, asawa at babae. See you po sa next chapter at alamin kung paano haharapin ng mag-asawa ang panibagong pagsubok sa kanilang buhay.
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Estella“Anong sinabi mo kay Yohan?” malamig kong tanong habang nakapamewang, pilit na iniwas ang tingin sa kanya para hindi mahalata na affected ako. Pagkatapos ng meeting namin ay pumunta lang ako saglit sa studio at umuwi na rin agad. Gusto ko ng makausap si Chansen.Meron na akong number niya. I
Kumunot ang noo niya. “Bakit ‘di mo agad sinabi?”“Ayaw kong mag-alala ka pa at sigurado ako na sisisihin mo rin ang sarili mo. Sakto rin naman na may schedule ka today, kaya sana after nito ay mapalagay ka na rin, okay?”Umiling siya, pero walang galit sa mga mata. Pag-aalala lang. “Seryoso, G. Kap
Chancy“Sweetheart… sigurado ako na mahal mo ako kagaya ng sinabi ko sa sulat. At oo, sigurado ako na ako ang ama ng baby natin.”Tinignan niya ako ng masama na may halong pagkainis. Yun tipong pikon isya dahil agn gusto niya ay saktan ako pero walang epekto."I trust you, Sweetheart. Ikaw ang hulin
GiannaNang tuluyan akong makatapos ay lumabas na ako ng kwarto para harapin si Drew, na tila kanina pa nag-aabang sa sala. Napatingin siya agad sa akin, at kahit may bahid ng pagod sa kanyang mga mata, hindi nawala ang lambing ng kanyang titig."Okay lang ba sa'yo ang kumain?" tanong niya agad, hal







