LOGINAyan na ang makukulit!! Hahaha
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Honey“Hindi mo pa ba talaga sasabihin sa akin kung ano exactly ang napag-usapan nyo nila Dad?” iritado kong tanong kay Chanton habang magkatabi kaming nakaupo sa paborito naming tambayan sa harap ng bahay niya.Sa rooftop ng fifteen-storey building kami. Yun tipong kapag hapon, automatic na nagso-s
ChantonSumakit talaga nang todo ang ulo ko pagkatapos ng pag-uusap namin ni Sen. Deguia. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang binabanatan ng limang magkakasabay na problema. Hindi pa alam ni Honey na nagpunta ang ama niya rito. At kung nalaman niya? Siguradong kinulit na naman niya ako n
Honey“Hindi ko malalaman kung hindi mo sasabihin sa akin,” dugtong pa niya, mas mababa na ang boses, mas seryoso. Kita ko sa mga mata niya na genuine ang concern. “Be honest with me, okay?” Bahagya siyang yumuko para magpantay ang mga mukha namin. “Ilang araw ka nang ganyan. Simula nung umuwi tayo
Chanton “What about this fake relationship that Honey is talking about?” diretso at malamig na tanong ni Senator Deguia. Nasa briefing room kami, formal ang paligid, pero ramdam ko ang bigat ng usapan. Kasama namin si Kuya Lualhati na tahimik lang, pero halatang alerto sa bawat salitang lumalabas s







