Mag-log inDahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.“No.”“Liar.”“I'm a doctor. I don't curse at my patients.”“I'm not asking about your patients. I'm asking about me.”“Then my answer is still no.”“Sure.”Huminga ulit siya nang malalim.“Alright, Jared.”Napangiti ako.“That’s better.”“Don't push your lu
Jared“Sinisimulan ko nang ihanda ang lahat para sa surgery mo,” sabi ni Dr. Riz as soon as makapasok siya sa private suite ko.May hawak siyang tablet at ilang documents na nakasiksik sa isang folder, at sa seryosong ekspresyon ng mukha niya ay halatang hindi siya pumunta rito para makipag-small ta
“Lowkey?”“Yeah.” Bahagya siyang yumuko para makita ang pangalan sa hawak kong papel. “Ang akala ko special guests lang ng mga Antonio ang mag-asawang Lardizabal. Hindi ko alam na isang Lardizabal mismo ang asawa ni Ma’am Nina.”I leaned back against sa headboard ng hospital bed ko.“Neither did I.”
JaredAfter naming mag-usap ni Dr. Riz, tila may bigat na natanggal sa balikat ko.Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganoon ang pakiramdam ko. Wala naman kaming napag-usapang madaling bagay. In fact, kung tutuusin, mas dumagdag pa ang komplikasyon sa buhay ko dahil sa napagdesisyunan namin. Pero pagk
Hindi rin ako.Ilang segundo kaming nagkatitigan hanggang sa mapansin kong bahagyang kumikilos ang mga mata niya, para bang may kung anong pilit niyang binabasa sa mukha ko.I tilted my head slightly.“Say it,” sabi ko.“What?” tanong niya.“Kung may gusto kang sabihin ay sabihin mo lang. Kung may t
Jared“Okay,” sabi ni Dr. Riz.Confident siyang nakaupo sa harap ko, diretso ang likod at relaxed ang mga balikat habang nakatingin sa akin na tila ba gusto niyang iparating na hindi siya natatakot sa akin. Wala akong nakikitang kahit anong pag-aalinlangan sa mga mata niya, at kung meron man, napaka
Chanton“Are you sure na kaya mo nang mag-isa?” tanong ko kay Honey habang inaayos niya ang bag niya, ready na para umalis. Halata sa boses ko yung concern—not too much, pero sapat para mapansin niya.Aalis daw siya para sa dinner with Sen. Deguia kasama ang pamilya nito. At syempre, hindi ko pa rin
HoneyMas okay na ang mood ko ngayon kumpara nung mga nakaraang araw, lalo na at makakasama na namin si Chanton sa clean-up drive. Lowkey excited ako, kahit ayokong aminin.Sa totoo lang, hindi naman talaga aksidente ang lahat. Sinadya ko talaga na banggain siya noon. Calculated move kumbaga para ma
“Wala kang dapat ipag-alala kay Honey,” sabi ko nang may diin pero hindi pagalit. “Matapang siya. Kahit na nandito lang ako, we both know she’s been living independently for a long time.” Saglit akong huminto, saka nagpatuloy. “She learned how to stand on her own kahit bata pa siya.”Tumango ako, pa
“Because she knows about you,” tugon niya, diretso pero may kaba sa tono.“My brothers know about me as well,” sagot ko agad, halos defensive. “Are they your suspects, too? Lahat na ba ng may alam about me, iisipin ninyo na potential killer?”“Baby, hindi gano’n,” malumanay niyang tugon. “Wala akong







