ログインDahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
“See? She’s cool!” sigaw ni MC. “Mas bagay kayo, pre. Less drama.”Tumayo ako bago pa lumala ang asaran.“CR lang,” sabi ko.“Fire exit ulit ’yan,” sigaw ni Tom.Hindi ko na sila pinansin. Lumabas ako ng private room at naglakad papunta sa may fire-exit. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong ang mas mala
HLPh.At si Mitch.Nag-type ako.“Coming.”“Yownnn....”“Yown...”“Yown...””Sunod-sunod nilang reply. Napailing na lang ako.Nagbihis ako ng mas casual na polo at umalis.Habang nagbibiyahe sakay ng kotse na naibook ko papunta sa club, hindi ko maiwasang maalala ang eksena sa restroom kanina.Ang n
MitchTahimik ang hallway ng gaming house nang hapon na iyon habang papunta ako sa opisina ni Sir Sol. Katatapos lang ng light practice session namin kaya karamihan sa team ay nasa kani-kaniyang kwarto na o kaya ay nasa living area para magpahinga. Hindi naman ganoon kabigat ang schedule namin ngayo
MitchBandang hapon nang magsimula ang livestream namin ni Ryan. Ilang araw na ring trending sa comment section ang request ng fans na mag-duo kami, kaya pinagbigyan na rin namin. Gusto nila ang tandem namin—jungler si Ryan at ako naman ang magta-tank/support. Kahit top lane ang main role ko, hindi







