MasukChandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Mature ContentMitch“Chandler…” mahina kong ungol nang maramdaman ko ang marahan ngunit delikado niyang paghaplos sa sensitibong bahagi ko habang abala naman ang labi niya sa dibdib ko.Napapikit ako kasabay ng pag-arko ng aking likod.Pakiramdam ko literal nang nawawala iyong lakas ko sa bawat gal
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Honey Matagal din kaming nagkausap ni Carla. Sa una, halo-halo ang emosyon niya. Takot, galit, relief, pero sa bandang huli ay ramdam ko na unti-unti ring lumuwag ang kanyang paghinga sa kaalamang ligtas ako at malayo sa kapahamakan. Kahit sa boses lang, dama ko kung gaano kabigat ang iniwan sa kan
“Chanton,” tawag niya sa pangalan ko, diretso at seryoso. “Siguraduhin mo lang na alam mo kung saan ka papasok.”At doon ko napagtanto, hindi lang siya ang tinatanong ko ng permiso.Sarili ko rin.“Mukha bang hindi ko kayang panindigan ’yon?” tanong ko.Hindi ko itinaas ang boses ko. Hindi rin ako n
Saglit akong tumingin sa kanya bago magpatuloy. “I know you’re a bit scared right now,” amin ko, mas totoo pa sa gusto kong ipakita, “pero Kuya Lualhati and the others are doing their best. Ginagalaw na nila lahat ng connections nila. We were hoping na kahit papaano, may naiwan na clue ang may kagag
Honey Nasunod ang gusto ko kaya umalis talaga ako. Si Chanton, as usual, nakabuntot lang na parang silent shadow ko. The moment na lumabas ako ng condo, nag-start na agad ang call namin. Somehow, kahit kaunti, naging kumportable ako. Feeling safe. Kasi alam kong kahit hindi ko siya nakikita, nandya







