MasukMitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Mitch“Good afternoon, Mitch,” nakangiting bati ng representative ng Smile Toothpaste nang tuluyan na kaming magkaharap sa loob ng meeting room. Maaliwalas ang boses niya, yung tipong sanay na sanay makipag-deal at alam mong bihasa sa ganitong klaseng eksena.Katatapos ko lang pumirma para sa shampo
Kaya gusto kong maintindihan nang mabuti ang lahat.Ayokong pumirma sa isang bagay na hindi ko lubos na nauunawaan.At ayokong dumating ang panahon na sasabihin kong sana pala mas naging maingat ako.“Importante ito,” sabi ni Sir Richard habang itinuturo ang isang bahagi ng kontrata. “Kapag may mga
MitchNaging matagumpay ang opening ng bagong season ng Honorable.Sa totoo lang, kahit naka isang season na akong bahagi ng professional scene, hindi ko pa rin maiwasang ma-amaze sa tuwing nakikita ko kung gaano kalaki ang esports community.Parang kailan lang, nanonood lang ako ng tournaments gami
MitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
Hanggang sa nakita ko na ang pamilyar na pinto at huminto sa tapat nito. Humugot ng malalim na hininga. Inayos ang buhok ko kahit hindi naman magulo. Hinawakan ko ang door knob, pero hindi ko agad binuksan.Anong aabutan ko sa loob?Kumatok muna ako bago maingat na pinihit ang seradura at dahan-daha
"Hindi pa siya nagising?" tanong niya, halos pabulong.Umiling ako. "Hindi pa po."Hindi pa man ako natatapos magsalita, muling bumukas ang pinto. Pumasok ang doktor na unang lumabas sa operating room kanina, kasama ang isang nurse na may dalang chart at tablet."Good afternoon po, Mr. and Mrs. Lard
Yes. I’ve been with different women before.Wala akong maipagmamalaki na malinis na rekord pagdating sa relasyon. Kahit pa ilang ulit kaming pinangaralan noon ni Mommy, na sinabayan pa ng panunudsod ni Daddy ay hindi pa rin nagbago ang landas na pinili ko.Matigas ang ulo ko. Marunong lang akong mag
"‘Wag na… Tama na…" bulong ng isip ko, pero ang puso ko’y patuloy na lumuluha ng mga tanong na walang kasagutan.Hanggang sa bigla kong naramdaman ang pares ng mga kamay na dahan-dahang yumakap sa akin mula sa aking likod. Hindi sila mapilit, hindi rin sila nagmadali, parang nagpaalam muna ang init







