MasukPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
LilyHindi agad nagsara ang pinto nang tuluyan itong isara ni Chandler; marahan lang itong sumara, pero sapat para marinig ko ang tunog na para bang may tuluyang nagtatapos. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng villa, hindi gumagalaw. Ilang segundo pa ang lumipas bago tuluyang nawala ang presensya ni
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
Chansen Nakakainis. Sobra. Ang hirap aminin pero parang kayang-kaya na ni Estella ang sarili niya. At sa tuwing nakikita ko ‘yon, pakiramdam ko hindi na niya talaga ako kailangan. Para bang unti-unti akong nawawala sa mundo niya. Alam na nina Mommy ang tungkol sa amin, pero pinakiusapan ko sila na
Chansen Pagkalabas ko ng studio ni Estella, para akong lumulutang habang nagda-drive pabalik sa opisina. Wala akong pakialam sa trapik, sa businang walang tigil sa EDSA, o kahit sa mga nag-overtake na parang nagmamadali sa impyerno. Ngayon lang ako ngumiti nang ganito habang mag-isa sa sasakyan dah
Estella“Alam ko na nasaktan kita sa mga sinabi ko,” panimula niya, mababa at parang may bigat ang boses. “Pero iyon lang ang naisip kong paraan para magdesisyon ka na umalis at i-pursue ang pangarap mo.”Nasa isang fast food chain kami ngayon, sa pinakadulo ng dining area kung saan wala masyadong t







