LOGINPaki-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Me: ’Wag kang magrereklamo ha.Hindi ako naghintay nang matagal para sa sagot niya.Love: When did I do that?Napatawa ako nang mahina, napailing habang nakasandal sa upuan. Oo nga naman. Ni minsan, hindi pa siya nagreklamo sa akin—kahit pagod, kahit puyat, kahit minsan halos ubos na ang energy niya
ChandlerMabigat sa loob ang umalis, lalo na nang makita kong naglalakad palayo si Mitch.Kahit naka-facemask siya, kahit hindi ko na kita ang buong mukha niya, kilala ko ang lakad niya. Alam ko kung kailan siya nagpipigil, kung kailan niya binabagalan ang hakbang dahil ayaw pa niyang matapos ang sa
May mga tao pa ring dumarating—may bitbit na maleta, may kausap sa phone, may umiiyak, may natatawa. Isang normal na airport scene. Pero para sa akin, parang huminto ang mundo sa pagitan naming dalawa.Wala akong pakialam kung may makakita man sa amin. Naka-facemask naman kami pareho ni Chandler. At
Mitch“Ang sabi ko naman kasi, ’wag mo na akong ihatid eh,” reklamo ni Chandler, may halong inis at lambing sa boses. Yung tono niya na halatang gusto niya akong pagsabihan pero hindi niya magawa nang todo dahil ako ’yon—dahil mahal niya ako.Nasa departure area na kami. Maliwanag, maingay, puno ng
Mitch“Matunaw ’yan, Love…” nanunuksong sabi ni Chandler, may halong lambing at yabang sa boses niya na para bang alam na alam niyang wala na talaga akong laban.Para naman talaga akong timang na nakatitig lang sa daliri ko, paulit-ulit na iniikot ang kamay ko, hindi makapaniwala na finally ay suot
MitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Gianna"Moma, ako na 'yan..." maagap na sambit ni Chancy nang akmang bubuhatin ko si JR papunta sa banyo. Hawak ko pa lang ang bata pero agad na siyang lumapit, parang laging nakaabang kapag may gagalawin ako. Magdadalawang linggo na akong nakauwi sa bahay at kahit hanggang ngayon ay super attentive
Estella"Hoy! Tulala ka na naman diyan!"Halos mapasigaw si June habang hawak-hawak ang isang basong may natitirang kape. Napapitlag ako. Para akong biglang bumalik sa Earth matapos lumipad nang ilang light years sa kung saan.Nasa loob ako ng studio ko ngayon, pero kung tatanungin mo kung anong gin
Gianna Nagulat ako nang marinig ang mahihinang katok sa pinto habang naghuhugas ako ng pinggan. Akala ko ay si Hailey lang ulit ‘yon o baka si Manong guard na may inihahatid. Hinayaan ko ng si Chancy ang magbukas non dahil kaya naman niya. Talagang hinahayaan ko siyang gawin ang mga simpleng bagay
EstellaBwisit! Nakakainis! Nakakabaliw!Ang akala mo kung sinong hari kung makapagsalita!Pabalibag kong sinara ang pinto ng guest room, pero hindi naman natinag dahil sa tibay. Kasing tibay ng mukha ng nagpagawa. Ayan ha! Hindi lang ikaw ang marunong magdabog, Chansen! Kung akala niya matatakot ak







