LOGINPaki-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Napalunok ako, ramdam ang bigat ng katotohanan sa sinabi niya.“Sino kang nasa katawan ng Love ko? Ilabas mo siya, ngayon din!” biro kong sabi.Natawa naman siya at ganon din ako. And she looks beautiful.Nakahinga ako ng maluwag dahil alam kong komportable siya sa piling ko and I love that.Dahan-d
ChandlerHindi ako agad nakasagot. Hindi dahil wala akong maisip na isasagot, kundi dahil masyadong marami—at wala ni isa roon ang sapat para tumbasan ang nararamdaman ko ng sandaling iyon. Nakatitig lang ako sa kanya, pilit hinahanap kung may bahid ba ng biro ang mga mata niya, kung may kahit kaunt
Kaya ko naman siyang panagutan—wala akong duda roon. Hindi ako yung tipo ng lalaking tatakbo palayo kapag may responsibilidad na kailangang harapin. Kung tutuusin, mas sanay pa nga ako sa pressure kaysa sa pahinga. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ang sarili ko ang iniisip ko ngayon.Siya.Si
ChandlerHindi ko na alam kung anong mas delikado—yung sitwasyon sa labas, o yung nangyayari sa pagitan namin ngayon.Sa dami ng problema na dapat kong iniisip, sa dami ng kailangang ayusin, dapat malinaw sa akin kung saan dapat nakatutok ang utak ko. Pero sa sandaling magdikit ang mga labi namin, p
“Hindi pa niya sinasabi lahat sa akin,” tugon niya. “Pero base sa tono ni Ryan… hindi iyon simpleng kamustahan lang.”Mas lalo akong kinabahan sa sagot niya.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—yung alam na namin, o yung hindi pa namin alam.Parang unti-unting lumalabas na hindi lang ito tung
Napatingin ako sa kanya, hindi ko maitago ang pagkalito.“Tapos na?” ulit ko, ngunit may bahid ng pagdududa ang boses ko.Hindi ko alam kung maiintindihan ko ba ang desisyon niyang iyon o kukwestyunin ko. Sa isang banda, may punto siya. Ngunit sa kabilang banda, parang may naiwan na puwang—isang bag
GiannaNandito ako sa hospital para sa tatay ko na naka-confine nga ngayon. Maaga pa lang ay magkasama na kami ni Mama na bumiyahe papunta dito. Gusto daw kasi akong makita ng aking ama. Dapat ay pati ang mga kapatid ko, pero ang gusto ng aking ina ay ako muna.Kung galit ako sa tatay ko ay mas lalo
ChancyPatapos na kaming kumain at nanatili akong nakatitig sa kanya. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may sariling isip ang mga mata ko na ayaw humiwalay sa kanya.Puro kalokohan man ang mga sinasabi ko. Mga banat na gasgas, hirit na pwedeng ikasampal ng iba ngunit kita ko pa rin ang mga ngiti
At higit sa lahat, gagawin ko ang lahat para ako ang mahalin niya.What we have right now... it’s special. Hindi lang basta physical, alam kong may something sa pagitan namin. I can feel it in the way she looks at me sometimes, yung sandaling titig bago niya ibaling ang tingin. Yung mga ngiti niya k
ChancyTahimik pa rin ang conference room. Para kaming mga karakter sa isang sitcom na biglang naging drama.“Ay, grabe. Ang bigat bigla ng hangin,” biro ni Kuya Jerome habang inaalog ang collar niya. “Feeling ko kailangan natin ng background music na may violin at ulan.”“Shut up,” sabay-sabay nam






