MasukNapalunok ako, ramdam ang bigat ng katotohanan sa sinabi niya.“Sino kang nasa katawan ng Love ko? Ilabas mo siya, ngayon din!” biro kong sabi.Natawa naman siya at ganon din ako. And she looks beautiful.Nakahinga ako ng maluwag dahil alam kong komportable siya sa piling ko and I love that.Dahan-d
ChandlerHindi ako agad nakasagot. Hindi dahil wala akong maisip na isasagot, kundi dahil masyadong marami—at wala ni isa roon ang sapat para tumbasan ang nararamdaman ko ng sandaling iyon. Nakatitig lang ako sa kanya, pilit hinahanap kung may bahid ba ng biro ang mga mata niya, kung may kahit kaunt
Kaya ko naman siyang panagutan—wala akong duda roon. Hindi ako yung tipo ng lalaking tatakbo palayo kapag may responsibilidad na kailangang harapin. Kung tutuusin, mas sanay pa nga ako sa pressure kaysa sa pahinga. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ang sarili ko ang iniisip ko ngayon.Siya.Si
ChandlerHindi ko na alam kung anong mas delikado—yung sitwasyon sa labas, o yung nangyayari sa pagitan namin ngayon.Sa dami ng problema na dapat kong iniisip, sa dami ng kailangang ayusin, dapat malinaw sa akin kung saan dapat nakatutok ang utak ko. Pero sa sandaling magdikit ang mga labi namin, p
“Hindi pa niya sinasabi lahat sa akin,” tugon niya. “Pero base sa tono ni Ryan… hindi iyon simpleng kamustahan lang.”Mas lalo akong kinabahan sa sagot niya.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—yung alam na namin, o yung hindi pa namin alam.Parang unti-unting lumalabas na hindi lang ito tung
Napatingin ako sa kanya, hindi ko maitago ang pagkalito.“Tapos na?” ulit ko, ngunit may bahid ng pagdududa ang boses ko.Hindi ko alam kung maiintindihan ko ba ang desisyon niyang iyon o kukwestyunin ko. Sa isang banda, may punto siya. Ngunit sa kabilang banda, parang may naiwan na puwang—isang bag
ChantonMahimbing na ang tulog ni Honey habang ako naman ay nananatiling gising, tahimik na nakatitig sa kanya. Nakatagilid siya sa kama, bahagyang yakap ang unan, at sa bawat mahinang paghinga niya ay parang may kung anong humihila sa dibdib ko.I feel the same way, aminado ako sa sarili ko. Kung p
“So, okay ka na talaga?” paniniguro pa ni Dad, may halong pag-aalinlangan.“Yes,” sagot ko agad, mas masigla na ang tono, mas buo. “So don’t worry about me.”“I’m worried about you,” biglang sabi ni Dad, ramdam ang bigat sa boses niya habang unti-unting lumilihis ang usapan. “Hindi mo alam kung gaan
Honey“Hindi ko malalaman kung hindi mo sasabihin sa akin,” dugtong pa niya, mas mababa na ang boses, mas seryoso. Kita ko sa mga mata niya na genuine ang concern. “Be honest with me, okay?” Bahagya siyang yumuko para magpantay ang mga mukha namin. “Ilang araw ka nang ganyan. Simula nung umuwi tayo
Chanton “What about this fake relationship that Honey is talking about?” diretso at malamig na tanong ni Senator Deguia. Nasa briefing room kami, formal ang paligid, pero ramdam ko ang bigat ng usapan. Kasama namin si Kuya Lualhati na tahimik lang, pero halatang alerto sa bawat salitang lumalabas s







