ログインDahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
ChancyNakatapat ako ngayon sa dining table habang si Gianna ay abalang-abala sa kusina. Suot niya ‘yung gray na oversized shirt ko na alam kong alam niya kung gaano ko siya gustong suot iyon. Barefoot, medyo magulo ang buhok, pero para sa akin, para siyang pintang hindi kailanman magiging luma. Wal
ChancyHindi natuloy ang paglipat namin sa bungalow. Sa huli, naisip ko na mas mainam nang manatili muna kami rito sa condo. Malapit lang naman si Hailey ang kaibigan ni Gianna na nakatira sa unit sa tapat. Naipakilala na siya sa akin ng minsang dumalaw ito.Maaliwalas ang mukha ni Hailey, at kahit
Saglit na katahimikan ang bumalot sa amin. Ramdam ko ang bawat tibok ng puso ko habang hinihintay ang susunod na sasabihin ni Mommy.“Gianna,” mahina pero buo ang boses niya. “Kilala ko ang anak ko. At kilala ko rin ang pagmamahal niya sayo."“Alam ko rin naman po na mahal niya ako at para talaga sa
ChansenNapatingin ako sa kawalan habang unti-unting bumabalik sa akin ang isang alaala. Isang tagpong matagal ko nang ikinubli sa likod ng isip ko, pero kailanman ay hindi ko nalimutan.*** Flashback ***Ayon kay Dad, may banta raw sa buhay ko.Pero sa kabila ng babala, mas pinili kong maglibot sa







