ログインAyun na nga, sinimplehan ko lang muna at first time ni Mitch. Yahahaha...
Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Gianna Nagulat ako nang marinig ang mahihinang katok sa pinto habang naghuhugas ako ng pinggan. Akala ko ay si Hailey lang ulit ‘yon o baka si Manong guard na may inihahatid. Hinayaan ko ng si Chancy ang magbukas non dahil kaya naman niya. Talagang hinahayaan ko siyang gawin ang mga simpleng bagay
EstellaBwisit! Nakakainis! Nakakabaliw!Ang akala mo kung sinong hari kung makapagsalita!Pabalibag kong sinara ang pinto ng guest room, pero hindi naman natinag dahil sa tibay. Kasing tibay ng mukha ng nagpagawa. Ayan ha! Hindi lang ikaw ang marunong magdabog, Chansen! Kung akala niya matatakot ak
ChancyPalakad-lakad ako sa tapat ng delivery room, hindi mapakali. Paulit-ulit akong napapatingin sa wall clock sa corridor, pero parang hindi gumagalaw ang oras.Putcha naman... Nagulat kanina 'yung doktora nang makita si Gianna. Siya pala ang OB ni Sweetheart. At ngayon pala talaga ang schedule n
GiannaNang umalis sila Mommy at naiwan akong mag-isa, hindi ko napigilang humugot ng malalim na buntong-hininga dahil parang may bara sa lalamunan kong ayaw gumalaw. Tahimik sa buong bahay, pero sa loob ko, ang ingay-ingay ng puso ko. May kung anong kirot na matagal ko nang tinatago, pero ngayong w







