Masuk“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Saglit siyang natahimik.At sa simpleng distansya namin, ramdam ko kung paano unti-unting umiinit ang pagitan namin—yung tipong kahit nasa loob kami ng bahay nila, kahit ilang hakbang lang ang layo ng Mama niya… parang kami lang ang nasa eksena.Lalo kong napagtanto, habang nakaupo ako sa tabi niya
Hindi lang basta miss.Kundi yung pakiramdam na kahit ilang araw lang kaming magkalayo… siya pa rin ang uuwian ko.“Chandler,” bati ng mama ni Mitch sa akin pagkapasok ko pa lang sa loob, at kahit ilang beses ko na siyang nakausap, hindi ko pa rin maiwasan na bahagyang umayos ang tindig ko na parang
ChandlerAng lakas pa rin ng kaba ko habang papunta ako sa bahay nila Mitch, at hindi ko iyon maitatanggi kahit ilang beses ko pang pilitin ang sarili kong magmukhang composed. Habang hawak ko ang manibela, pakiramdam ko mas malinaw ko pang naririnig ang tibok ng puso ko kaysa sa ingay ng makina ng
Napangiti ako, pero sa loob-loob ko, may kung anong kumikirot na excitement. Kung boss fight ‘to, gusto kong siguraduhin na hindi lang ako panalo, gusto kong maramdaman ni Mitch na siya ang pinili ko sa lahat ng laban. “Anong mangyayari sa Level 1?” tanong ko, medyo seryoso na ulit. Umupo si Ate G
"Yeah.... Makulit itong si Tristan. Gusto niyang pag-aralan namin," segunda naman ni Apollo."I'm planning it, pero hindi pa naman ako sigurado kung kailan masisimulan dahil may mga kailangan pa akong unahin na gawin. But still," sabi ni Estella sabay tingin kay Tristan. "Thank you for considering."
Chansen Pansamantala kong inalis sa isip ko ang usapan namin sa dressing room, ayon na rin sa gusto ni Estella. Tama naman siya. Hindi ko kailangang hayaang sirain ng isang walang kwentang post ni Maui ang araw na ito. Lalo pa at special ang gabi na ‘to para sa kanya. Huminga ako nang malalim h
Natawa ako nang tuluyan. “Yeah, do that. Gusto kong mainggit sila sa maganda kong asawa.”Nagtawanan kami, at sa gitna non ay hinalikan ko ang tuktok ng ulo niya. Ako na rin ang naglagay ng hikaw sa tenga niya, maingat na parang natatakot akong masaktan siya.“Sen,” tawag niya pagkatapos.Tumigil ak
Estella Nagsimula na kaming magtrabaho pagkatapos ng aming maliit pero meaningful na meeting. Tahimik lang kami nina June at Vivian sa kani-kaniyang ginagawa, pero sa gitna non ay hindi ko mapigilan ang mapangiti. Ang AMS, na dati ay simpleng pangarap lang, unti-unti nang lumalaki. May tatlo na ka







