Se connecterBahala na kayo kung ano ang mararamdaman niyo kay Melody. kung bakit kasi may Lander na ay iniwan pa para kay Marcus tapos ngayon ay hahabol-habol. Buti sana kung dahil sa mahal, pero malinaw naman na dahil mas higit sa pera. Napaka-greedy! Bukas na po ulit ang update ha. Thank you for reading! See you!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Estella“When was the last time I’m inside you, wifey?” tanong niya, paos at mababa ang boses bago ako biglang kabigin at paloobin sa mga bisig niya. Para akong nanigas, napakapit nang mahigpit sa balikat niya habang kusa na ring naglaro sa isip ko ang tanong.Oo nga… kailan nga ba ang huling beses
Estella“Teka, anong ginagawa mo dito?” taas ang kilay kong tanong, habang nakasandal sa sofa, arms crossed. Hindi ko tinatago ang inis ko.“Let’s get married.”Napahinto ako. Akala ko nagbibiro lang siya, pero walang bakas ng tawa sa mukha niya.Kaharap ko ngayon si Chansen, oo, siya pala ang boss
EstellaAko na lang ang pagpunta sa Y Channel para pormal na makilala ang apat pa na mga hurado sa singing competition. Hindi ko na hinayaan na sumama pa ang dalawa kong kaibigan dahil baka kung saan pa nila ako yayain pagkatapos eh gusto kong bumalik pa sa studio right after ng meeting namin.Pagpa
Chansen “Wifey.” Medyo pabulong pero buo ang kumpiyansa kong tawag kay Estella. Natigil siya sa tangka niyang pagsubo ng pagkain, sabay angat ng tingin sa akin. Kita ko agad ang mabilis na pagsimangot niya, yung tipong ayaw niyang ipahalata pero obvious pa rin. At least, hindi siya nag-react nang







