LOGINMay improvement na ba, Chansen?
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Four years later…ChansenEveryday with Estella is a bliss—sobrang bliss, actually. Yung tipong paggising ko pa lang sa umaga at makita ko siyang katabi ko, ramdam ko na agad yung peace na pinangarap ko lang dati. I’ve never been this happy my entire life. Hindi sa hindi ako naging masaya buong buha
Estella“Did something happen?” agad na tanong ni Chansen pagbalik sa dressing room. Halata sa boses niya ang pag-aalala, at sa bawat hakbang niya papasok ay para bang hinahanap niya kung sino ang dapat niyang pagalitan. Pinagsalitan niya ng tingin sa amin ni Tristan, pero pareho lang kaming ngumiti
Chanton“Hey man, is that how much you miss your family?” biro ng isa kong comrade habang nakasandal sa higaan, pinapanood nila akong magligpit ng gamit. Tatlo sila sa barracks ngayon, all eyes on me, parang live entertainment ang pag-empake ko. “Smiles all over your face.”Napangiti lang ako habang
Bahagya siyang ngumiti, parang hindi apektado, parang mas lalo pa siyang naaliw sa pagiging palaban ko.“You won’t regret it, Ma’am Honey,” sagot niya, relaxed pero may authority. “Sanay akong makatrabaho ang mga strong personalities.”Strong personality? Ay wow, may pa-compliment pa ang loko.“Good







