Masuk“Emerson!”Agad na lumiwanag ang mukha ni Chloe na para bang nakakita ng tagapagligtas. Kanina lang ay halos mawalan na siya ng kontrol sa galit, pero ngayon ay bigla siyang nagmistulang inosenteng biktima. Mabilis siyang lumapit sa lalaki at tumayo sa tabi nito, tila sinasadyang ipakitang nasa iisa
Riz“Ano naman ang kinalaman ng kuya mo rito?” kalmadong tanong ni Jeanette, ngunit ramdam ko ang matinding pagpipigil sa galit sa boses niya. Hindi siya umatras kahit isang hakbang. Sa halip ay matatag niyang sinalubong ang mapangmata at mapanghamak na tingin ni Chloe. “Yes, I like your brother. Hi
Nakakagalit ang mga taong katulad niya.Napakataas ng tingin sa sarili na tila pag-aari niya ang buong mundo at obligasyon ng lahat na yumuko sa kanya.“Who the hell are you?!” halos pasigaw na tanong ni Chloe habang masama akong tinititigan. Halata ang pagpipigil niya sa sarili dahil namumula na an
Huminto ako sa mismong harap nina Chloe at Florence.Naputol ang pagsasalita ni Chloe.Mula ulo hanggang paa ay sinukat niya ako ng tingin, halatang hindi nagustuhan ang bigla kong paglapit.“What are you looking at?” mataray niyang tanong.Hindi ko siya nilingon.Ni hindi ko man lang siya binigyan
Mahigpit kong naikuyom ulit ang aking mga kamao.Ramdam ko ang unti-unting pag-init ng buong katawan ko.Hindi na ito tungkol sa pagiging illegitimate child.Hindi na rin ito tungkol sa pamilya nila.Isa na itong malinaw na pang-aapi.At ang mas nakakadismaya, napakaraming taong nakapaligid ang mas
RizPakiramdam ko ay unti-unting kumukulo ang dugo ko habang pinagmamasdan ang nangyayari sa harapan namin.Mahigpit kong naikuyom ang aking mga kamao. Ramdam ko pa ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko dahil sa pagpipigil sa sarili. Kung tutuusin, isang hakbang na lang talaga ang kailangan at
Nagulat ako kahit na may kutob na ako sa gusto niyang gawin. Nanigas ang buong katawan ko, parang tumigil ang oras. Parang nakalimutan ko kung paano huminga.Pero sandali lang.At kusa nang gumalaw ang aking mga labi, parang may sariling desisyon, at matagal na ring naghihintay ng pahintulot.Yun la
ChantonNakaupo na kami sa stool ng biglang maglakbay na naman ang isip ko. Wala pa akong babaeng seryosong naisip kailanman. Ever. Sa mundo ko, work always comes first. Para sa akin, mas gusto ko ang pakiramdam ng thrill at adrenaline rush na hatid ng trabaho ko. Yung constant danger, yung edge ng
HoneyPakiramdam ko ay may kung anong sinabi si Mr. Lualhati kay Chanton kanina. Hindi ko man narinig kung ano iyon, ramdam kong may binago iyon sa aura niya. Kaswal pa rin ang itsura niya, relaxed ang postura, kalmado ang mukha. Pero bilang babae, may instinct ako. At sinisigawan ako ng instinct ko
Unknown POV“Sinasabi mo sa’kin na wala talagang bodyguard si Honey?” ulit ko, this time mas mababa ang boses ko, halos pabulong pero puno ng tensyon.“Wala nga. Pero may driver na siya ngayon. Parang in-assign daw ni Sen. Deguia.” Umangat ang kilay ko sa sinabi ni Jacob. Kita ko rin kung paano siya






