LOGINTahimik kong minonitor si Jared habang kumakain.Wala siyang reklamo.Wala ring reklamo si Jacob.Para silang sanay na sa ganitong routine.Nang matapos ang agahan ay dumating si Dr. Nazario.“Kamusta ang naging pahinga mo?” tanong ng matandang doktor habang papasok sa room.Ngumiti si Jared.“Okay
RizMay biglang pagsikdo sa dibdib ko nang ma-realize ko kung gaano kalapit ang mukha namin sa isa’t isa.Parang ilang segundo akong nawalan ng tamang reaction. Hindi ko alam kung saan ako dapat tumingin o kung paano ko ibabalik sa normal ang sitwasyon. Ang tanging malinaw sa isip ko ay ang sobrang
Napatingin ako sa malaking bintanang salamin sa gilid ng kuwarto.Medyo madilim pa sa labas.Mukhang madaling-araw pa.Tumingin ako sa aking wristwatch para alamin ang oras.Quarter to five pa lang.Napailing ako nang bahagya. Hindi ko akalaing ganoon ako katagal nakatulog.Malapit lang sa hospital
JaredKinagabihan ay kami na lamang ni Dr. Riz ang naiwan sa aking hospital room. Tahimik na ang buong floor, at kahit may ilang nurses na paminsan-minsang dumadaan sa hallway, kapansin-pansin ang pagiging tahimik ng paligid. Tanging mahinang ugong ng air-conditioning at ilang tunog mula sa mga medi
Well, magandang bagay iyon.I can already see that she will become a reliable and competent doctor in the future.May kakaiba sa paraan niya ng pag-aaral. Hindi siya mukhang interesado lang na makapasa o magkaroon ng titulo. Mukhang gusto niyang maintindihan talaga ang ginagawa niya. At para sa isan
JaredDumating rin ang araw ng pagpunta ko sa Manila para sa surgery ko. Matagal ko nang pinaghandaan ang araw na ito, kaya kahit sanay akong harapin ang anumang sitwasyon nang walang gaanong emosyon, hindi ko maikakaila na may kakaibang bigat sa dibdib ko nang tuluyan nang dumating ang araw na kail
Gianna“Isang buwan na si Baby JR, Moma. Hindi ako makapaniwala.” Punong-puno ng pagmamahal ang tinig ni Chancy habang kinarga niya ang aming anak, ang maliit naming himala, na mahimbing na natutulog sa kanyang bisig. Nakatayo siya sa harap ko, nakasuot ng simpleng puting sando at boxers, pero sa p
Tinapik ko ang kamay ni Gianna, saka ko siya tiningnan. “Ready ka na ba?”Umiling siya, pero may ngiti. “Hindi. Pero sasabay ako sa’yo.”Si Kuya Channing na ang naglipat sa akin sa wheelchair at habang ginagawa niya iyon ay sinikap ko na pagaanin ang aking sarili. Gusto kong sanayin ang katawan ko n
Chansen“Damn, wala ka na naman sa sarili mo!”Halata ang inis at pag-aalala sa tinig ni Kuya Jerome habang naglalapag ng mga dokumento sa table ko. Nandito kami ngayon sa office ng ML Bank at kasalukuyan niyang tine-turn over sa akin ang mga responsibilidad niya bilang CEO.Pangatlong araw ko na it
Hindi na niya kailangan pang sabihin.Ramdam ko na. Gets ko na.Babae.Palaging babae.Ewan ko ba kung bakit parang malakas ang tama ng mga kapatid ko pagdating sa mga babae. Kahit na ang bayaw kong si Kuya Lander at itong si Kuya Jerome nga. Para silang mga character sa telenovela, lahat nasusugata







