LOGIN“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
Third Person“Are you scared of me?” untag ni Jared habang may bahagyang laro at panunukso sa kanyang malalim na boses. Bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi habang sinusundan ng mga mata ang bawat kilos ni Riz, na para bang sadyang hinihintay lamang niyang mahuli ang babae sa sarili nit
“Why are you staring at my bed? Don’t tell me—”Mabilis na ibinaling ni Riz ang kanyang tingin sa lalaki upang sitahin ito, ngunit naging isang malaking maling kilos iyon.Sa kanyang pag-ikot, naging napakalapit ng kanilang mga mukha sa isa’t isa—ilang pulgada na lamang ang agwat ng kanilang mga ilo
Third Person“May elevator talaga dito sa bahay niyo?” tanong ni Riz nang makapasok siola sa silid ni Jared na kakasara lang din ng pintuan.Bahagya siyang napakurap habang iniangat ang tingin sa paligid, na para bang ngayon lamang niya napagtantong hindi ordinaryong bahay ang tinutuluyan ng lalaki.
“Dr. Riz, I’m sorry for my harsh words earlier.”Dahil ako na ang hinarap at nag-apologize na siya—kahit halatang napilitan lang—sino ba naman ako para balewalain at magmagaling pa?Hindi naman ako naghahanap ng away.“It’s fine, Tita. As you’ve said, para na rin naman kay Jared kaya ninyo nasabi an
Hindi ko alam kung ano ang totoo.At sa totoo lang, ayoko ring manghula.“Dad,” malamig na sabi ni Tita Marinela habang itinutuwid ang kanyang pagkakaupo. Bahagya niyang inilayo ang tasa mula sa kanyang sarili at tinitigan ang ama. “Sa sinabi ninyong 'yan, tila iniisip ninyo na may taong pwedeng mag
Estella“Nayomi…” ungol pa ng lalaki, at doon ako tuluyang nakasiguro. Hindi si Tristan ang kasama niya. Kasunod na narealize ko ang buong picture.Si Nayomi… iniisip niyang si Tristan, bilang Sir Tan ang kaharap niya. At dahil alam niyang kabilang ang lalaki sa panel ng mga judges, convinced siya n
Chansen“Anong ginagawa mo?” bulalas ni Estella, halos mag-panic sa biglaang pagkilos ko. Nanlalaki ang kanyang mga mata, at halatang hindi niya alam kung hahakbang ba siya palayo o mananatili lang. Sinandal ko siya sa likod ng pinto na kakasarado ko lang, ramdam ko ang biglaang pagbilis ng tibok ng
Estella“Bakit ganyan ka makatingin?” Pinasingkit ko ang mga mata ko habang nagtataka sa expression ni Chansen. Para bang may tinatagong sikreto yung tingin niya. Over the phone pa lang, nagulat na ako nang yayain niya akong mag-date. Kaya ngayong kaharap ko na siya, parang mas hindi ko tuloy alam k
Estella Nagising ako na nasa dibdib ni Chansen ang kamay ko, habang nakaunan naman ako sa braso niya. Ang init ng balat niya, ramdam ko pa yung steady na tibok ng puso niya na parang lullaby. Simula noong dinner na ‘yon, halos dalawang linggo na rin ang lumipas ay mas naging close kami. Hindi pa ri







