Mag-log inBiglang nanlaki ang mga mata ng aking ama sa gulat.Para bang may sinabi akong isang bagay na sobrang alarming.Mabilis na nagdilim ang kaniyang mukha at kumunot ang noo niya.“Bakit?” sunod-sunod at matigas niyang tanong. “Gusto ba ni Jared ng maraming anak?”Napakurap ako.“Dad—”“Gusto mong bigya
RizMaganda ang naging gising ko dahil excited ako sa pagpunta ni Jared para makausap ang aking mga magulang.Kagabi, sa kabila ng dami ng pasyente na inasikaso namin ay hindi ako tinigilan ng panunukso ni Jeanette. Mas excited pa siya kaysa sa akin at ang sabi niya ay mamamanhikan na raw si Jared s
“Ano pong nararamdaman niyo ngayon, Mr. Macapiot?” malambot kong tanong.Bahagya niyang binuksan ang mga mata niya bago ako tingnan.“Pakiramdam ko po ay palagi akong pagod, Doc...” dahan-dahan niyang sagot sa paos na boses. “Madalas din na masakit at mabigat ang dibdib ko, at pakiramdam ko ay palag
“Bahala ka.”Pagkasabi ko niyon ay agad na akong naglakad palayo para umiwas sa marami pa niyang tanong. Alam kong hindi siya basta susuko, pero mas gugustuhin kong ako mismo ang makaalam ng katotohanan bago ko ito pag-usapan sa kaniya.Tsaka ko na lang sasabihin sa kaniya ang lahat kapag malinaw na
Riz“Dr. Lara?”Wala sa sariling bigkas ko nang muling maulit ang pangalang iyon sa aking labi. Halos pabulong lamang iyon, ngunit sapat para marinig ni Jeanette na nasa tabi ko.Nakaalis na ang nurse para asikasuhin ang admission papers ni Mr. Euclid, kaya kami na lang ulit ni Jeanette ang naiwan s
May mga panahong hindi kami nagkikita nang matagal, pero kapag nag-uusap kami, parang walang lumipas na panahon. Alam niya kung kailan ako nagsisinungaling, kung kailan ako nai-stress, kung kailan ako may problema, at higit sa lahat, alam niya kung kailan ako genuinely happy.Para sa akin, hindi lan
ChandlerSa aking kwarto ay nakaharap na naman ako sa aking computer, nagdadalawang-isip kung bubuksan ko ba o hindi. Gusto kong malaman kung maglalaro ba siya ng Kingdom, pero sa nangyari kanina baka hindi na siguro.Dinampot ko ang aking cellphone at nagdesisyon na i-chat na lang siya para pagpah
Mitch Hindi ko agad nareply-an ang message ni Chandler. Hanggang ngayon nakatitig pa rin ako sa cellphone ko, parang hinihintay na kusang magbago ang nakasulat sa screen. ‘I’ll come with you.’ Simple lang naman ang message, pero bakit parang ang bigat pakinggan? Napabuntong-hininga ako at napaka
MitchSa totoo lang? Mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Dahil alam kong hindi papayag ang Mystique na ma-sweep nang ganon-ganon lang.Pagbalik namin sa team lounge para sa short break, hindi ako agad nagsalita. Umiinom lang ako ng tubig habang pilit pinapakalma ang tibok ng puso ko. Ramdam ko
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak







