Mag-log inNanggugulo pa sila Maximus at Sarina aba. Hahaha
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
ChantonAlam ko na ang tinutukoy na Madam ng lalaki ay ang asawa ni Sen. Deguia. Sa sandaling iyon, parang may malamig na kamay na humawak sa batok ko. Kung papunta nga siya sa Valenzuela, sa parehong lugar kung saan dapat dadalhin si Honey, may isang tanong na kusang pumasok sa isip ko, mabigat at
ChantonMay kakaibang bigat ang gabi bago ang kasal. naHindi siya yung kaba na parang may mangyayaring masama. Hindi rin siya yung excitement na hindi ka mapakali. Mas tahimik siya na parang isang malalim na hinga bago ka tumalon sa isang bagay na alam mong babaguhin ang buong buhay mo.Nasa mansyon
Chanton“Hoy, kumain muna kayo bago kayo mag-drama.”Boses ‘yon ni Mommy. At tulad ng lahat ng importanteng utos sa mundo, walang tumututol.Sa gitna ng kaguluhan sa suite—may stylist, may photographer na nagsi-setup na kahit wala pang makeup, may garment bags na parang lilipat kami ng bahay—biglang
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making







