LOGINPakalamahin mo si Honey, Chanton. 'Wag mong iwan...
Hindi iyon tunog sermon.Mas para silang mga ate na gustong ibahagi ang mga natutuhan nila sa buhay may-asawa.Napatingin ako kay Mama.Tahimik lang siyang nakaupo habang nakangiting nakikinig.Paminsan-minsan ay tumatawa siya, pero hindi siya gaanong nakikisali sa usapan.Napansin iyon ni Mommy."M
"Oh siya. Isama mo na sina Tito at Arman."Tumango si Chandler."Ako naman," pagpapatuloy ni Ate Cha, "susunduin ko na sina Mommy para kumpleto na tayo rito."Pagkasabi niyon ay ngumiti siya sa aming lahat bago tuluyang lumabas ng suite.Tahimik kong sinundan ng tingin ang pagsara ng p***o.Hindi ko
MitchKatatapos lang ng mahigpit naming yakapan nang biglang umalingawngaw ang tunog ng doorbell sa loob ng presidential suite.Dahan-dahan kaming nagkahiwalay at sabay-sabay na napalingon sa pintuan.Nagkatinginan pa kaming lahat na tila pare-parehong nagtataka kung sino ang dumating. Wala naman ka
"Bukas na ang kasal ng kapatid mo.""Oo nga.""E bakit parang mas kinakabahan ka pa kaysa sa bride?"Nagkatinginan kaming lahat.Biglang natahimik si Kuya.Napataas ang isang kilay ko."Kuya...""Ano?""Kinakabahan ka?""Ha? Hindi.""Sigurado?""Oo."Ngumisi si Ate Leslie."Huwag kang maniwala."Nap
Maingat niyang sinusulat ang lahat ng napapansin niyang adjustments ng team, mga bagong hero combinations, rotations, at maging ang maliliit na detalye na maaaring makatulong sa akin pagbalik ko."Gagawa tayo ng briefing," sabi pa niya. "Ayokong mangapa ka pagbalik mo."Napangiti ako.Isa iyon sa mg
MitchPakiramdam ko ay permanente nang nakadikit ang ngiti sa mga labi ko nitong mga nakaraang araw.Hindi ko na nga maalala kung kailan ang huling pagkakataong nagising akong walang excitement sa dibdib. Sa tuwing bubuksan ko ang mga mata ko sa umaga, ang una kong naiisip ay hindi ang training, hin
Third PersonNang matapos mag-usap ay nanatiling nakatingin si Chanden sa screen ng kanyang cellphone. Tigib ng kaligayahan ang kanyang puso, isama pa ang excitement na bumabalot sa kanyang buong katawan dahil sa binabalak gawin mamaya.Muli niyang itinuon ang isip sa trabaho matapos niyang ibaba an
Chanden“Are you feeling okay, Lovey?” malambing kong tanong habang nililingon si Noelle. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, pero mas mahigpit ang pangambang baka hindi niya lang sinasabi kung may nararamdaman na naman siya.“Oo naman, bakit mo naitanong?” sagot niya sabay ngiti. Hindi ‘yung pilit n
NoelleHindi ko maipaliwanag, pero ramdam ko na may hindi tama. May something talaga sa asawa ko.Oo, sweet pa rin siya. Maalaga. Laging nasa tabi ko lalo na kung nasa bahay lang kami. Wala siyang pinapakitang pagbabago. Kapag tinitingnan niya ako, punong-puno pa rin ng pagmamahal ang mga mata niya.
Noelle“Nasaan si Chanden?” tanong ko ulit nang may bahid ng pag-aalala sa boses ko. Hindi pa rin nagsasalita si Kuya Chase. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, tila ba nag-iingat sa bawat salitang bibitawan.“Wala kang dapat na alalahanin dahil maayos naman siya,” sagot niya sa wakas, mahinahon







