LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
Gianna“Hindi man lang ba hiniling ng bestfriend mo na makilala ako?” Taas-kilay akong napatingin kay Chancy na ngayon ay abalang-abala sa pagtanggal ng balat ng hipon para sa akin.Nasa hapag-kainan kami, kumakain ng hapunan, pero kanina pa niya ako kinukulit tungkol sa naging pag-uusap namin ni Ha
Marahan niyang hinaplos ang likod ng kamay ko. "Kahit hindi pa ako ganap na Mrs. Lardizabal, hindi nagbabago ang pagtingin ko sa’yo. Alam mong mahal kita, higit pa sa sarili ko.""I want us to get married soon, Sweetheart..." bulong ko habang pinipisil ang daliri niya sa kamay na nakahawak sa akin,
Napakagat ako sa labi, pilit pinipigil ang pag-alon ng dibdib ko. Kahit na pinaghandaan ko ang posibilidad na ito ang mangyari, iba pa rin pala kapag ito na ang realidad na kaharap mo, nakasulat, malinaw, at hindi na mababawi."I'm grateful na sinabi mo sa akin ang nalalaman mo and I really admire y







