MasukShopping ka lang Arnie... hehehe
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
HoneyHindi pa man ako nakakabawi sa sinabi ni Chanton, bigla kong naramdaman ang ibang klaseng presensya sa tabi ko. Parang biglang nagbago ang hangin—mula playful, naging… mom-energy.“Ahem.”Isang mahinang clearing ng throat ang umalingawngaw sa likod namin.Sabay kaming napalingon ni Chanton.Si
Lumakad palapit si Chanton at naupo sa gilid ng kama, kasabay ng marahang paghagod niya sa ulo ng dalawang bata. Natural lang ang kilos niya—parang sanay na sanay sa ganitong eksena, parang matagal na niya itong ginagawa kahit kailan lang naman ako napasama sa mundong ‘to.“Anong gusto mo for dinner
Pagkatapos kong magsalita, si Kuya Lualhati naman ang sumunod. Mas mabigat ang mga salitang bitbit niya.“Kung sakaling sinadya ni Jacob na makipaghiwalay kay Honey,” paliwanag niya, “ibig sabihin lang noon ay ayaw na niyang makisali pa sa pananakit sa inyong anak.” Bahagya siyang tumigil, saka idin
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko







