LOGINNgunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?
ChantonNagpunta na nga kami sa hospital kung saan nagpapagaling pa rin si Jacob. Tahimik ang hallway, amoy disinfectant, at may kakaibang bigat sa hangin. Yun tipong kahit wala kang sakit, parang napapagod ka pa rin. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa ganitong lugar. Kaya hanga ako kay Mommy, feeli
HoneyNatapos mag-usap sina Mr. Lardizabal at si Thadeus. Alam ko na kailangan na nilang pagplanuhan ang susunod na hakbang at ayaw ko ng makisali pa doon.“Sa kwarto na lang muna ako,” mahina kong sabi bago ako tumayo. Parang wala nang lakas ang boses ko para makipagtalo o magpaliwanag pa. Kailanga
ChandlerTahimik ang buong seventh floor.Mula sa glass wall ng silid ko, tanaw ko ang lungsod—mga ilaw na parang mga bituin na bumaba sa lupa. Ngayon lang ako nakadama ng ganito. Na parang hindi mapalagay ng wala namang dahilan.Naalala ko ang livestream ng team kanina. Parang naririnig ko pa rin s







