LOGINHead over heels ka na, Chanden... Kung ano-ano na ang sina-suggest mo at kung ano-ano na ring kakornihan ang gusto mong ipagawa kay Noelle.
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Kasi sa tuwing nakikita ko si Estella, kahit pa stiff pa rin siya at madalas ay hindi niya ako pinapansin nang buo, may mga sandali na nahuhuli ko ang simpleng pag-angat ng gilid ng labi niya. That tiny smile, kahit gaano kaliit ay parang reward na para sa akin. Parang sinasabi nun na may konti akon
EstellaI was driving my way to the Star Singer studio sa Y Channel Building para sa audition. First day ito ng show, kaya medyo halo-halo ang nararamdaman ko, excited pero kabado rin. Hindi pa kasi ipapakita ang mga judges sa publiko ngayon. Ang setup lang, nakatalikod kami at pipindot ng button ku
Napatingin ako sa kanilang tatlo. Sila, na halos bihira kong makita na nasa iisang kwarto nang sabay-sabay, ngayon biglang nagkukumpol para lang kausapin ako. Something’s definitely up.Si Kuya Chanden at Kuya Chancy magkasama ang opisina dito sa building, pero ako at si Kuya Channing, ilang kalsada
EstellaDahil judge ang role ko sa programa, siyempre kailangan ng presentable na look kaya ternong slacks at blouse ang sinuot ko sa party ng Y Channel. Hindi naman ako pumunta ro’n para rumampa o makipagsabayan sa mga celebrity, goal ko lang talaga ay maki-celebrate sa success ng Star Singer.Pero







