ログインHead over heels ka na, Chanden... Kung ano-ano na ang sina-suggest mo at kung ano-ano na ring kakornihan ang gusto mong ipagawa kay Noelle.
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Third PersonPagkatapos ng kanilang pag-uusap, nagkatitigan ang mag-asawang Maximus at Sarina. Saglit silang nanahimik, ngunit sa kabila ng katahimikan ay dama ang init ng pagmamahal sa kanilang mga mata. Unti-unting sumilay ang isang mapaglarong ngiti sa labi ni Maximus, halatang may kung anong kas
NoelleAno daw?Ano ang sinasabi niya?Bakit niya ako biglang niyaya ng kasal?Naloloko na ba siya?Nabagok ba ang amo ko na ‘to?Hindi sa ayaw ko. I really need a husband at kanina lang ay iniisip ko na kung pwede ay iyon ang tulong na ibigay niya sa akin.Pero ang marinig iyon sa bibig niya mismo
ChandenHindi ako nakaimik. Para akong kinapos ng hininga, pinagmamasdan siya habang ang puso ko ay bumibilis ang pintig, parang nagwawala sa loob ng dibdib ko. Minsan, may mga bagay na ayaw mong itanong dahil takot kang marinig ang sagot. Pero mas malakas ang pangambang bumabalot sa akin. Ang takot
Kahit na sinabi na niya na kakain na siya ay hindi pa rin ako naniwala kaya imbis na sa office ako dumiretso ay nagdesisyon na lang ako na umuwi na.Nagda-drive ako ng makakita ako ng fast food kaya dumaan na ako sa drive thru para ibili siya ng pagkain.Habang hinihintay ko ang aking order ay tinaw



![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



