Se connecterWow, nagre-ready na talaga...
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
ChancyAng hirap talaga akitin ng babaeng ‘to. Parang may invisible shield siyang gawa sa self-control at moral compass, samantalang ako, nasa level na ng “May the odds be ever in your flavor.” Pero kahit hindi siya bumibigay, mas lalo akong natutuwa. Parang challenge na nakakapanabik, bonus na lang
GiannaHindi ako makapaniwala sa sinabi ni Mama.Parang sumabog ang dibdib ko sa galit. Nanginginig ang mga kamay ko habang nakatingin sa blueprint na nasa ibabaw ng mesa ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa matinding inis.Nasa office ako, tinignan ko lang saglit ang blueprint ng farm bago ko s
Gianna“Na-finalize na ba ang sa arena?”Nag-angat ako ng tingin mula sa pagkakayuko sa plano. Halos mapatigil ako sa paghinga nang ma-realize kong si Sir Patrick na pala ang nasa tabi ko. Ni hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya, ganun yata talaga kapag abot-langit na ang focus.“Yes po,” na
ChancyGabi na pero titig na titig pa rin ako sa screen ng cellphone ko, parang baliw na umaasang bigla itong magri-ring. Pang-ilan na ba ‘to ngayong linggo? Dalawang linggo na simula nang huli kaming magkita ni Gianna. Dalawang linggo ng katahimikan. Ni isang text o tawag, wala.Hindi ko siya girlf







