LOGINAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
“Do you really agree with Channing?” tanong ko ulit at naghintay, at kagaya ng una ay naramdaman kong gumalaw ulit ang kamay niya. Agad kong inabot ang emergency button at saglit nga lang ay may pumasok an nurse.“She moved. She moved again and this time, twice.”“I’ll call Dr. Castro.” At nawala na
LanderSobrang busy ko sa mall at sa mga meeting namin ni Channing dahil sa pagbubukas na nga ng SRE. Ilang araw na kaming hindi nagkikita ni Cha pero sinisiguro ko na natatawagan or nate-text ko siya. Ayaw ko rin naman kasing isipin niya na hindi ako gumagawa ng paraan para makumusta or makausap si
LanderMabilis akong bumalik sa mansyon nila Cha ng tawagan ako ni Tito. May kailangan daw kaming pag-usapan. Ayaw ko sanang pumunta dahil balak kong kumausap ng isang security agency na mapagkukuhanan ng tao para protektahan si Cha.Pagdating ko sa mansyon ay hindi ko nakita si Cha at pina-diretso
Mature ContentMelody“Mom!” gulat kong sabi ng mapagbuksan ko ng pintuan ang isang hindi inaasahang panauhin. Masama ang tingin niya sa akin bago marahas na itinulak ang pintuan pabukas dahilan upang mapaatras ako at makapasok siya ng tuluyan.“Ito lang ang napala mo sa mga lalaking hinayaan mong g







