LOGINWala kayang dapat na ipag-alala sina Noelle at Chanden?
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
GiannaPagkatapos ng seryosong pag-uusap namin ni Chancy nung isang gabi, tila may malaking pagbabago sa ugali niya. Hindi na siya 'yung dating lalaking dumadating ng late at diretso agad sa kwarto para matulog pagkatapos kumain. Ngayon, kahit pa alas otso na siya umuuwi, lagi pa rin kaming tumatamb
Marahan niyang hinaplos ang likod ng kamay ko. "Kahit hindi pa ako ganap na Mrs. Lardizabal, hindi nagbabago ang pagtingin ko sa’yo. Alam mong mahal kita, higit pa sa sarili ko.""I want us to get married soon, Sweetheart..." bulong ko habang pinipisil ang daliri niya sa kamay na nakahawak sa akin,
Napakagat ako sa labi, pilit pinipigil ang pag-alon ng dibdib ko. Kahit na pinaghandaan ko ang posibilidad na ito ang mangyari, iba pa rin pala kapag ito na ang realidad na kaharap mo, nakasulat, malinaw, at hindi na mababawi."I'm grateful na sinabi mo sa akin ang nalalaman mo and I really admire y







