LOGINAyan na... lalaki kaya o babae?
MitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
ChandlerPagpasok ko sa boardroom ay bahagya akong natigilan. Hindi dahil sa dami ng taong naroon, kundi dahil sa nakita ko.Nandoon ang halos lahat ng kapatid ko maliban kay Kuya Chase na kasalukuyang nakatira sa Bukidnon kasama ang kanyang pamilya.Nakangiti silang lahat habang nakatingin sa akin
ChandlerLumipas pa ang dalawang araw at gaya ng naging routine namin nitong mga nakaraan, magka-video call ulit kami ni Mitch habang nagla-lunch ako. Nakakatuwa dahil kahit pareho kaming abala sa kani-kaniyang mga ginagawa, parang nagawa pa rin naming humanap ng paraan para magkaroon ng oras para s
ChandlerSa totoo lang, kung tatanungin ako ilang buwan na ang nakalipas, malamang sasabihin kong isa sa pinaka-boring na bagay sa mundo ang buhay sa opisina.Kumpara sa adrenaline ng esports, sa ingay ng tournaments, at sa walang katapusang galaw sa ArmyGamers HQ, napakatahimik ng corporate environ
Chandler“Sigurado ka bang okay ka lang?”Napaangat ako ng tingin mula sa financial report na binabasa ko nang marinig ko ang tanong ni Kuya Chanden. Kanina pa niya ako tinatanong ng kung anu-anong bersyon ng parehong bagay simula nang dumating ako sa opisina niya ngayong umaga. Sa puntong ito ay ha
EstellaNakahinga na ako ng maluwag at nasabi ko na kay Chansen ang tungkol sa mga adoptive parents ko. Kaya naman, magaan na sa kalooban ko ang magtrabaho. Ito nga at kakatapos lang ng taping ng show, diretso na sana ako palabas papunta sa usual parking space ko nang biglang may pumigil sa braso ko
Chansen Ako na yata ang pinakamasayang lalaki or rather, tao sa mundo. Estella agreed. Pwede ko na siyang ipakilala sa pamilya ko. Pangako ko sa sarili ko: hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataong binigay niya. Wala nang mas mahalaga sa akin ngayon kundi ipakita sa kanya kung gaano siya kahalag
Chansen“Hello,” sagot niya nang tuluyan niyang i-pick up ang tawag ko. Base sa boses niya, kalmado lang, parang walang mabigat na nangyayari. Pero kilala ko si Estella, hindi siya madaling maapektuhan. Kaya hindi ko maiwasang magduda kung nagtatapang-tapangan lang ba siya.“Are you okay?” mabilis k
“Have you checked your social media account?” may diin sa tanong niya.Napakunot noo ako at humugot ng malalim na hininga. “No.”“Then check it now,” madiin niyang sagot.“Ate, sabihin mo na lang. Ano bang meron?” halos mairita na ako sa sobrang kaba.“Chansen, i-check mo na nga. Sa page ng AMS ka p






