MasukAyan na... lalaki kaya o babae?
Tapos ay sabay ng lumayo ang dalawang lalaki. Si Jared na pinaandar na ang kanyang wheelchair, at si Jacob na nakasunod sa kanya.Sinundan iyon ng tingin ni Riz.“Sa mother ba niya yon?” biglang narinig niyang sabi ng isang babae mula sa kabilang table.Napalingon si Riz.Nagkatinginan silang magkai
Third Person“Now, our next lot is an 18.23-carat pink diamond bracelet.”Pagkarinig pa lamang ni Jared sa announcement ng auctioneer, agad na nag-angat ang kanyang tingin mula sa booklet na hawak niya. Sa wakas, dumating na rin ang item na kanina pa niya hinihintay.May bahagyang pagbabago sa kanya
Third PersonTahimik lamang si Jared sa tabi ni Riz habang nagpapatuloy ang auction sa harapan. Paminsan-minsan ay naririnig ang boses ng auctioneer na masiglang naglalahad ng detalye tungkol sa bawat item, kasabay ng sunod-sunod na pagtaas ng bidding paddles mula sa mga bisita.Sa kabila ng ingay a
Third PersonSinikap ni Riz na manatiling kalmado kahit ramdam niya ang kakaibang tensiyon na namamagitan sa kanila ni Jared.Sa buong buhay niya, hindi siya naging madaling mataranta. Lumaki siyang confident sa sarili at sanay na humarap sa iba’t ibang klase ng tao. Hindi siya basta-basta nadadala
Alam iyon ni Riz.At honestly, wala siyang problema roon.Ang problema ay kung paano kumilos ang mga ito kanina.Mapangmata.Mapangmaliit.At higit sa lahat, mabilis manghusga.Hindi iyon basta-basta nakakalimutan ni Riz.She holds grudges.At kapag may taong minamaliit ang pamilya niya, lalong hind
“Hi, Dr. Jeanette, Dr. Riz.”Agad na lumiwanag ang mukha ni Jeanette nang makita kung sino ang bumati sa kanila.“Doc Sarina!” magiliw nitong bati habang mabilis na tumayo.Katabi ni Sarina ang kanyang asawang si Maximus. Tulad ng nakasanayan ng lahat, halos hindi talaga naghihiwalay ang mag-asawa.
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K
Estella Huling araw ko na itong pupunta sa studio. Ayaw na kasi nila June na magpagod pa ako. “Beauty rest, girl! Hindi stress!” paulit-ulit nilang paalala. At dahil halos pamilya ko na rin sila na ayon na rin sa kanila, wala akong choice kundi sumunod. Pero siyempre, sinigurado kong hindi mawawala
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa







