Mag-log inUmayos ka Chancy, anong one night, one day stand? Ano yan, staycation? Wahahaha!!
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Pero syempre… hindi ibig sabihin no’n na okay lang sa akin lahat ng nakita ko.Tahimik ulit kami habang tumatakbo ang motor sa gitna ng malamig na gabi.Nakasandal pa rin ako sa likod niya habang nakayakap sa bewang niya. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko ang marahang paghaplos ng hangin sa balat k
MitchTahimik lang kami ni Chander sa elevator kahit na pansin kong gusto niyang magsalita.Iyon yung klase ng katahimikan na hindi naman totally awkward pero ramdam mong may mabigat na nakasabit sa pagitan ninyong dalawa.At sa bawat segundo na lumilipas, lalo kong naiisip iyong Venice na iyon.Bwi
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation
EstellaHindi ko na kayang itago pa ang pagbubuntis ko. Kahit gaano ko pa pilit takpan ng maluluwag na dress o oversized shirts, halata na. Iyong maliit na umbok sa tiyan ko ay parang paalala araw-araw na may buhay akong dinadala, isang himalang unti-unting nabubuo sa loob ko.“Healthy naman si baby
ChansenSira talaga itong si Kuya Chase. As in, minsan gusto ko na lang siyang itapon sa disyerto para mag-isip. Bakit niya kailangang sabihin ‘yung ganon sa harapan mismo ni Maui, eh alam naman niyang may plano pa si Tristan?Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa kanina sa sobrang inis. Buti n
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa







