LOGINUmayos ka Chancy, anong one night, one day stand? Ano yan, staycation? Wahahaha!!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Gianna“Ma, si Chancy po.”Bahagyang kumunot ang noo ni Mama habang tumingin sa lalaking kasama ko. Pero agad din itong napalitan ng isang ubod ng tamis na ngiti. Halata sa mukha niya ang saya kahit na medyo nagulat.Nasa labas kami ulit ng pintuan ng hospital room ng aking ama. Hindi ko pa alam kun
GiannaHindi nagtagumpay si Chancy na magmaneho. Ako lang ang pwedeng gumamit ng sasakyan ko at wala nang iba. Hindi dahil sa wala akong tiwala sa driving skills niya, kundi dahil... ayoko lang. Ayokong maramdaman niyang may kontrol siya sa kahit na ano na may kinalaman sa akin.Sa totoo lang, nagul
Chancy“Kuya, hindi pa nga nag-iisang taon si Eithan, may kasunod na agad?” gulat kong tanong nang ibalita ni Kuya Chanden ang tungkol sa pagbubuntis ni Ate Noelle. Kakakasal lang nila ulit, tapos- boom, buntis agad?“Ano naman ngayon? Paano kami manganganak taon-taon ng ate mo para mahabol ang walo
Gianna“I'm in my room, resting," reply ko.Halos isang segundo lang ang lumipas matapos kong i-send ang reply ay tumunog na agad ang phone ko.Incoming Call: ChancyPinipigilan ko ang ngiti ko habang ina-adjust ang pagkakaupo ko sa kama. Para akong teenager na tinawagan ng crush niya.“Hello?” mahi







