LOGINUmayos ka Chancy, anong one night, one day stand? Ano yan, staycation? Wahahaha!!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
ChaseHanggang sa umalis si Channing ay si Nina pa rin ang nasa isip ko. Paano kung tanungin ko kaya siya? Hindi naman pwedeng nagpapakiramdaman lang kami di ba? Baka mas lalo pa kaming magka problema kung hindi niya malalaman ang damdamin ko para sa kanya.Hindi rin naman siya susubok na unang magt
“Kailangan ko munang hingin ang opinyon ng mga doktor mo kung pwede na ba,” sabi ko pero pinisil niya ang aking kamay na may kasamang bahagyang paghila.“Gusto mo ng malaman?” Tumango siya.“May inaayos lang si Channing. Kailangan mong maghintay muna ha?” Lumungkot ang kanyang mukha pagkasabi ko non
Chastity“Dear…” sabi ng may edad ng babae na nakatingin sa akin at kagaya ng aking asawa ay mangiyak ngiyak din. Katabi niya ang isang may edad din na lalaki na mukhang konti na lang ay iiyak na rin.Kagaya ng una kong makita ang lalaking sabi ay asawa ko, ganon din ang nararamdaman ko para sa dala
Hindi ko na siya pinatapos at hinalikan ko na siya. Wala na siyang kailangan pang ipaliwanag sa akin dahil ang kaalaman na may nararamdaman na siya para sa akin ay sapat na para mapanatag din ako. Ang mga mata niyang sinserong nakatingin sa akin habang sinasabi niya iyon ay matibay na ebidensya.Tin







