LOGINNaku Gianna, huwag monng buhayin ang bangkay... Char! Hahaha
Napatingin ako sa kanya nang diretso.“Ano bang kakumpetensya?” mabilis kong sagot, halos mapailing na rin ako sa sinabi niya. “Walang ganon.”Bahagyang napangiti si Charles, pero hindi ko siya pinagbigyan na gawing biro ang usapan.“Whatever happened in the past ay nakaraan na,” dagdag ko, mas kalm
Riz“Anyway, maiba tayo.”Biglang nagbago ang tono ni Dad, at ang kanina’y magaan na usapan namin ay tila napalitan ng seryosong atmosphere.Napansin ko agad ang pagbabago sa mukha niya nang bahagya siyang sumandal sa kinauupuan niya at pinagtagpo ang dalawang kamay sa harap niya. Hindi na siya naka
Riz“Mukhang seryoso ang pinag-uusapan n’yo, ah.”Sabay kaming napalingon ni Charles sa direksyon ng malaking sliding door nang marinig namin ang pamilyar na boses ni Mommy. Kasunod niya si Dad, na may hawak pang maliit na folder habang papalapit sa amin. Mukhang kararating lang nila mula sa kabilan
Riz“Wow, natapat na Sunday ang off mo,” masayang bati ni Charles nang makita niya akong nakaupo sa veranda.Nakangiti siyang naglakad palapit sa akin, habang ako naman ay bahagyang napailing nang maalala kung anong oras na ako tuluyang nakatulog kagabi.The past few days had been exhausting, at kah
Bahagya akong napalingon kay Dr. Riz.“And I heard na ang sumunod sayo ang siyang napipisil ng iyong ama.”Saglit na natigilan si Dr. Riz.Tumingin muna siya sa akin na para bang hinihintay niya kung may sasabihin ako.Ngumiti ako sa kaniya.Pero wala akong balak na tulungan siya.Not this time.May
Jared“Hija, I have no proof. Pero may hinala ako na isang taong malapit sa akin o kay Jared ang dahilan ng mga hindi magandang nangyayari sa kanya.”Napatingin ako kay Lolo. Saglit akong hindi nakapagsalita habang pinagmamasdan ang seryosong ekspresyon sa mukha niya.Hindi ko akalain na talagang in
Palagi siyang nakangiti sa akin, ‘yung tipong ngiting nakakahawa at nakakapawi ng pagod. Pero alam ko rin kung kailan nagbabago ‘yon. Kapag nag-aalala na siya, kapag may takot na sa mga mata niya. At kadalasan, ako pa rin ang dahilan. Minsan naiisip ko, baka nga sobrang mahal na niya ako. Mas higit
Estella Halos sumabog na ang cellphone ko sa kakavibrate. Paulit-ulit na tumatawag sina June at Vivian, obvious na sabay silang panic mode. “Estella! Pick up, please! Tambak na ang emails! Hindi namin kayang sabayan lahat!” “Girl, AMS is on fire! Lahat gusto ng statement mo!” Ang mga text nila s
Estella Concerned sa akin ang mga in-laws ko. Nagsitawagan sila isa-isa, nangangamusta, at halos pare-pareho ang sinasabi—na ‘wag ko raw pansinin ang mga post ni Maui. “Estella, please, huwag mo na lang pansinin ‘yung mga pinopost niya, ha? She's Chansen past, okay,” sabi pa ni Mommy sa kabilang l
Chansen“Sir.”Napalingon ako nang marinig ko ang boses ni Sophie. Papalapit siya, may hawak na tablet at mukhang nagmamadali. “Remind ko lang po, kailangan niyo raw pong i-check ang email ninyo. Hindi niyo po sinasagot ang tawag ni Ma’am Cha.”Napakunot ang noo ko. Si Ate Cha na naman?Hinawi ko an







