MasukThank you for reading!
Napatingin ako sa kanya nang diretso.“Ano bang kakumpetensya?” mabilis kong sagot, halos mapailing na rin ako sa sinabi niya. “Walang ganon.”Bahagyang napangiti si Charles, pero hindi ko siya pinagbigyan na gawing biro ang usapan.“Whatever happened in the past ay nakaraan na,” dagdag ko, mas kalm
Riz“Anyway, maiba tayo.”Biglang nagbago ang tono ni Dad, at ang kanina’y magaan na usapan namin ay tila napalitan ng seryosong atmosphere.Napansin ko agad ang pagbabago sa mukha niya nang bahagya siyang sumandal sa kinauupuan niya at pinagtagpo ang dalawang kamay sa harap niya. Hindi na siya naka
Riz“Mukhang seryoso ang pinag-uusapan n’yo, ah.”Sabay kaming napalingon ni Charles sa direksyon ng malaking sliding door nang marinig namin ang pamilyar na boses ni Mommy. Kasunod niya si Dad, na may hawak pang maliit na folder habang papalapit sa amin. Mukhang kararating lang nila mula sa kabilan
Riz“Wow, natapat na Sunday ang off mo,” masayang bati ni Charles nang makita niya akong nakaupo sa veranda.Nakangiti siyang naglakad palapit sa akin, habang ako naman ay bahagyang napailing nang maalala kung anong oras na ako tuluyang nakatulog kagabi.The past few days had been exhausting, at kah
Bahagya akong napalingon kay Dr. Riz.“And I heard na ang sumunod sayo ang siyang napipisil ng iyong ama.”Saglit na natigilan si Dr. Riz.Tumingin muna siya sa akin na para bang hinihintay niya kung may sasabihin ako.Ngumiti ako sa kaniya.Pero wala akong balak na tulungan siya.Not this time.May
Jared“Hija, I have no proof. Pero may hinala ako na isang taong malapit sa akin o kay Jared ang dahilan ng mga hindi magandang nangyayari sa kanya.”Napatingin ako kay Lolo. Saglit akong hindi nakapagsalita habang pinagmamasdan ang seryosong ekspresyon sa mukha niya.Hindi ko akalain na talagang in
Estella Tapos na kami sa pagsusukatan at kasalukuyang nagme-merienda nang dumating si Maui. Pero ang hindi ko inasahan ay kung sino ang kasama niya, si Tristan. Nagkagulatan pa kami ng magtagpo ang aming mga mata. “Hey,” masaya kong bati. “Nandito ka rin?” tanong niya, may halong pagtataka at am
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong







