MasukPa-like, comment at gem votes po. Salamat!
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
Chansen“Tristan?” ulit kong tanong, ngayon mas madiin na, halos mabasag ang boses ko sa inis at kaba na sabay na humahalo sa dibdib ko.“Kilala mo?” balik-tanong ni Kuya, halatang interesado siya. Damn. "After magrestroom ni Estella ay nagkausap sila ulit at nagkasama na sa iisang table." Napailing
ChansenMatapos ang nangyari sa amin ni Estella, para akong biglang na-short circuit. Wala na ‘kong ibang ginawa nitong mga nakaraang araw kundi umuwi diretso sa bahay… sa bahay naming dalawa.First time na tinikman ko siya, ang lahat-lahat sa kanya. And damn, ibang klase ang tama. Yung pleasure na
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
Estella“Ready ka na ba?” tanong ni Vivian na halos nangingislap ang mga mata sa sobrang excitement. Halatang kanina pa siya hindi mapakali, pa-sway-sway pa ang paa niya habang nakaupo.“Of course,” sagot ko sabay ngiti. “Kagaya mo, excited na rin akong makarinig ng mga boses na baka maging next big







