A Love To Remember

Hindi pwedeng basta ka nalang pumasok sa kompanya, Julia!"anang half brother niyang si Jess na napatayo mula sa pagkakaupo sa swivel chair nito. Halata sa mukha ng lalaki ang disgusto sa biglang pagsulpot ni Julia sa opisina nito para ihayag ang kagustuhan niyang makigulo sa kompanyang minana nito mula sa ama nila. Matapang na tinaasan niya ito ng kilay. " At bakit hindi? May karapatan din ako sa kompanya, pag aari ko ang thirty percent nito. At kung gusto kongagtrabaho dito, gagawin ko!"" At ano naman ang alam mo sa pamamalakad ng isang insurance company? Ang pag manage ng hotel and restaurant ang forte mo." Kunot noo na muli itong umupo sa swivel chair nito. " Jess, hindi magiging successful ang Roadstead Hotel sa Cebu kung wala akong alam sa business management." Isang taon ang tanda ni Julia sa kapatid at bagaman illegitimate siyang anak, alam niyang mahal na mahal siya ng kanilang ama. Katunayan ay ang pagbibigay nito ng karapatan sa kanya sa lahat ng iniwan nitong ari-arian. Ha

Nagpatawag ng meeting si Jess sa lahat ng opisyales ng kompanya. Namataan ni Julia na naroon din si Robbie sa conference room. Hindi na nga siya nito pinakikialaman sa trabaho, pero matabang parin ang pakikitungo nito sa kanya." We will be celebrating our twenty-fifth anniversary next month. This celebration is to honor the memory of my dad. The newly- acquired building in Filinvest where we would have our grand celebration will be named after him, JEFFERSON GENARO DE RIGUERA BUILDING."Napahanga si Julia sa kapatid. In his executive suit and confident manner, Jess was every inch the company's president. So much like their dad. Proud na proud siya para dito." Okay na ba Ang lahat, Mr. Sison?" tanong nito sa chairman ng anniversary committee." Yes, Sir, everything is in order."" That's great! Kasabay ng ating anibersaryo ay ang pagbubukas ng LifePlan Hongkong." Masigabong palakpakan ang bumati sa anunsyo nito." Pupunta ka ba sa Hongkong?" tanong ng isang EVP." I'm afraid not. Gra

Julia!" Niyuyugyog ni Robbie ang braso ng dalaga, ginigising siya. "Julia!""Uhm?" Pupungas pungas la siya."Anong ginagawa mo sa kama ko?""My God! How dare you ask me that!" Napabalikwas siya. Lahat ng antok niya ay nawala sa tanong ng lalaki."Hindi mo ba maalala ang nangyari kagabi?"Tinapik nito ang noo. "Lasing Ako.""So, lasing ka. Iyan ba ang excuse mo kaya hindi mo alam ang ginawa mo kagabi?"Tigagal na napatingin sa kanya ang binata, natutop nito ang noo. "My God, what have I done?""Iyan din ang tanong ko sa sarili ko kagabi," garalgal na sagot niya. Dali dali siyang bumangon at pumunta sa banyo na matatagpuan sa bedroom nito. Saka lang siya nakadama ng hiya. Ano nga ba itong ginawa ko? Bakit ko pinayagang mangyari ito? My first time and the guy didn't even know that we did it! Gusto niyang iuntog ang ulo sa dingding. What should have been beautiful and sacred turned into something sordid and shameful.Hindi siya makatingin kay Robbie nang lumabas niya sa banyo. "I'm going.

"Brother, congratulate me!" Natutuwang balita ni Julia kay Jess pagkapasok niya sa opisina nito kinabukasan pagkagaling niya sa Baguio. Hinalikan niya ito sa pisngi pero sa halip na ngumiti ay nakakunot ang noo nito."Oh, bakit ka nakasimangot? Ginawa ko naman ang mga pinagagawa mo. Okay na ang branch nila.""But I didn't expect that you will immediately move in with Robbie the moment you get back!" asik nito.Nagulat siya. Ang bilis namang malaman ng kapatid ang balita. "I see nothing wrong about it. I'm old enough to do what I want.""I hope you know what you're doing!" matalim ang tingin nito sa kanya.She sighed. "Kung wala kanang sasabihin, babalik na ako sa opisina ko. Ang dami kong dapat tapusin.""Julia...." Napahinto siya sa paglalakad palabas ng office nito. "I'm sorry about Robbie treating you this way." Hinarap niya si Jess. Concern was clear in his eyes. "Thanks for caring. Kung kailangan ko ng advice mo, lalapitan kita." Hindi niya kailangan ang awa mula sa kapatid.Why

Maraming tao sa bar ng Roadstead Hotel at kulanga ang workforce nila ngayong gabi. Dalawa sa may waiter nila ay may sakit kaya kailangang tumulong ni Julia. Marunong naman siyang mag mix ng mga alcoholic beverages. Iyon ang ginagawa niya ngayon sa katuwaan na rin ng iba niyang staff. Hindi marahil inakala ng mga ito na ang amo nila ay marunong magbarista. Nag eenjoy talaga siya ng gabing iyon. She felt like an ordinary employee, without the responsibility of running a hotel. She wore a simple spaghetti strapped black dress. Hindi pa masyadong malaki ang tiyan niya, pero dahil clingy ang tela ay halata na ang kanyang kalagayan. "Sigurado ka bang hindi makakasama sa iyo ang ginagawa mo ngayon? Nag aalalang tanong ni John na hindi niya namalayang nasa tabi na pala niya. "Of course not. Nakaupo lang naman ako. I swear pagdating ng alas nueve, magpapahinga na ako. Don't worry, me and baby are enjoying ourselves," natatawang sabi niya. Nagkibit balikat na lang ito at iniwan si Julia sa