ログインKabanata 4
Kimberly's POV Nakadapa ako sa kama. Ang mukha ko ay nakabaon sa unan. Ang mga kamay ko ay mahigpit na nakakapit sa puting kumot. Naramdaman ko ang bigat ng katawan ni Cameron sa likod ko. Ang init ng kanyang dibdib ay dumidikit sa balat ko. Ang kanyang hininga ay mainit sa aking leeg. At pagkatapos ay naramdaman ko ang pagpasok ng kanyang ari sa loob ko. Mahaba. Matigas. Malaki. Pumasok iyon nang dahan-dahan, unti-unti, parang sinusukat niya ang bawat pulgada ng pagkababae ko. Naramdaman ko ang paglawak ng aking loob habang pumapasok siya. Naramdaman ko ang pag-init ng buong katawan ko. "Oh, fuck, Cameron!" ungol ko. Hindi ko napigilan ang sarili ko. Ang boses ko ay basag at nanginginig. Mahigpit akong napahawak sa unan. Kinagat ko iyon nang mariin. Sinubukan kong pigilan ang sarili ko. Sinubukan kong huwag gumawa ng ingay. Pero hindi ko kaya. Ang bawat galaw niya ay nagdudulot ng alon ng init sa buong katawan ko. "Move your hips, Attorney," utos niya sa akin. Ang boses niya ay mababa at puno ng awtoridad. Walang bahid ng pag-aalinlangan. "Kailangan mong matutong sumabay sa akin habang binabayo kita." Sinunod ko ang sinabi niya. Dahan-dahan kong iginalaw ang aking balakang. Sinabayan ko ang bawat pasok niya. Pabalik-balik. Pataas-pababa. Unti-unti kong nahanap ang ritmo. Ang bawat galaw ko ay tila nagpapalalim ng kanyang pagpasok sa loob ko. "That's it," sabi niya. "That's good, Kim. You're learning." Naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking baywang. Hinawakan niya iyon nang mahigpit. Ginabayan niya ako. Tinulungan niya akong mahanap ang tamang bilis. "Think about your husband again," bulong niya sa tainga ko. Ang kanyang hininga ay mainit at nagpapakiliti. "Think about me as your husband. He's fucking you." Sinagad niya ang pagpasok. Napaungol ako nang malakas. Hindi ko na napigilan. Ang lalim ng kanyang pagpasok ay tila umabot sa pinakaloob ng pagkababae ko. Naramdaman ko ang pag-ikot ng mundo sa paligid ko. "Michael..." ungol ko. Iniisip ko si Cameron bilang si Michael. Iniisip ko na si Michael ang nasa likod ko. Si Michael ang bumabayo sa akin. Si Michael ang nagtuturo sa akin kung paano gumalaw. "Ang sarap," bulong ko. "Please... don't stop." "Don't worry," sabi ni Cameron. "Hindi ako titigil hangga't hindi ka natututo." Binilisan niya ang kanyang paggalaw. Ang bawat pasok niya ay mas mabilis kaysa sa nauna. Ang bawat labas ay mas mabilis din. Ang ritmo niya ay tila isang makina na hindi tumitigil. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Paulit-ulit. Naramdaman ko ang pagtaas ng init sa aking katawan. Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Naramdaman ko ang paglabas ng aking katas. Basang-basa na ako. Ang bawat galaw niya ay may kasamang tunog ng pagkabasa. "Faster," bulong ko. "Please... faster." "Gusto mo ng mas mabilis?" tanong niya. "Oo," sagot ko. "Please." Binilisan niya pa lalo ang paglabàs-masók. Tumirik ang mga mata ko. Hindi ko na makita ang kisame. Hindi ko na makita ang mga ilaw. Ang tanging nakikita ko ay ang dilim na dala ng sarap. "Micha—Cameron!" sigaw ko nang sinagad niya pa lalo ang pagpasok. Naramdaman ko ang kanyang kamay sa pwet ko. Sinampal niya iyon. "Ah! Shit!" Hindi siya tumigil. Hindi siya nagdahan-dahan. Patuloy siya sa pagbayo. Mas malakas. Mas mabilis. Mas malalim. "Gusto mo pa ba?" tanong niya. "Oo," sagot ko. "Huwag kang tumigil." "Ikaw ang magsasabi sa akin kung kailan titigil," sabi niya. "Hindi ako titigil hangga't hindi mo sinasabi." Naramdaman ko ang pag-ipon ng init sa aking tiyan. Naramdaman ko ang pag-akyat ng isang bagay mula sa aking pagkababae papunta sa aking ulo. Malapit na ako. Malapit na akong mag-climax. Pero bigla siyang huminto. Binunot niya ang kanyang ari. Napasinghap ako. "Bakit?" tanong ko. "Bakit ka tumigil?" Bigla akong kinabahan. "Humarap ka," sabi niya. "Harapin mo ako." Dahan-dahan akong lumiko. Humarap ako sa kanya. Nakita ko ang kanyang mukha. Ang kanyang mga mata ay maitim at matalim. Ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabuka. Ang kanyang dibdib ay tumataas-baba dahil sa paghinga. Hinila niya ang aking hita. Binuksan niya ang aking mga binti. Dahan-dahan niyang inihanda ang kanyang ari sa harap ng aking pagkababae. "Tingnan mo ako," sabi niya. "Tingnan mo ang ginagawa ko sa iyo, Attorney." At muling pumasok ang kanyang ari sa loob ko. Napaungol ako. Mas malalim ang pagpasok ngayon. Mas mabigat. Mas matindi. "Think about him, Kimberly," sabi ni Cameron. "Isipin mo ang asawa mo. Isipin mo siyang bumabayo sa iyo ngayon." Sinubukan kong isipin si Michael. Sinubukan kong isipin na siya ang nasa harap ko. Pero hindi ko magawa. Si Cameron ang nasa harap ko. Si Cameron ang bumabayo sa akin. Si Cameron ang gumagalaw sa loob ko. At hindi ko na kayang isipin ang iba. "Cameron..." ungol ko. Bumaba ang paningin ko. Tiningnan ko ang ari niyang abala sa paglabàs-masók sa loob ko. Nakita ko ang bawat galaw nito. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Basang-basa ang kanyang ari dahil sa katas ko. Napakagat-labi ako. Hindi ko mapigilang panoorin siya. "Ikaw na lang," bulong ko. "Ikaw na lang ang iisipin ko." "Bakit?" natatawang tanong niya. "Nasaan ang asawa mo?" Sinagad niya ang pagpasok, hindi inaalis ang mga mata sa akin. "Wala siya," sagot ko. "Ikaw ang nandito. Ikaw ang gumagawa nito sa akin. Ikaw ang nagtuturo sa akin." Ngumisi siya. "Magaling." Sinagad niya muli ang pagpasok. Napaungol ako nang mas malakas at mas mataas. Hinila niya ang batok ko. Mabilis niyang inilapit ang mukha ko sa kanya. At hinalikan niya ako. Mariin. Malalim. Mainit. Ang kanyang dila ay pumasok sa bibig ko. Ang kanyang mga labi ay humaplos sa aking mga labi. At habang hinahalikan niya ako, patuloy pa rin siya sa pagbayo. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Para na akong mauubusan ng hininga. Hindi ako makahinga nang maayos dahil sa halik niya. Hindi ako makapagsalita dahil sa paggalaw niya. Ang tanging naririnig ko ay ang aking sariling pag-ungol at ang tunog ng kanyang katawan na sumasalpok sa akin. Nawala na sa isipan ko si Michael. Hindi ko na siya iniisip. Hindi ko na siya naaalala. Ang tanging nasa isip ko ay si Cameron. Ang kanyang mga kamay. Ang kanyang mga labi. Ang kanyang aring walang tigil na umaangkin sa akin. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagputok ng katas ni Cameron sa loob ko. Mainit. Malapot. Dumaloy iyon sa loob ng pagkababae ko. Pinuno niya ako. Naramdaman ko ang bawat patak na pumapasok sa akin. Napapikit ako nang mariin. Naramdaman ko ang pag-ikot ng mundo. Ang kanyang katawan ay nanginginig sa ibabaw ko. Ang kanyang hininga ay mabigat sa aking leeg. Ilang segundo kaming hindi gumalaw. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang umatras. Binunot niya ang kanyang ari. Naramdaman ko ang pag-agos ng kanyang katas mula sa aking pagkababae. Tumingin siya sa akin. Ang kanyang mga mata ay walang emosyon. "Good session," sabi niya. "You're improving." Hindi ako nakasagot. Hindi ako makahinga nang maayos. Bumangon siya mula sa kama. Kinuha niya ang tuwalya na nakasabit sa upuan. Pinunasan niya ang kanyang katawan. "Magpahinga ka," sabi niya. "Bukas, may bagong lesson tayo." Tumalikod siya at naglakad papunta sa banyo. Naiwan akong nakahiga sa kama. Nakatitig sa kisame. Naramdaman ko ang kanyang katas na umaagos mula sa akin. Naramdaman ko ang init ng kanyang katawan na unti-unting nawawala. Hindi ko naisip si Michael. Si Cameron ang nasa isip ko.Kabanata 62Cameron's POV"Boss? Are you still listening?"Napakurap-kurap ako at pilit na bumalik sa kasalukuyan. Nakatayo sa harapan ng desk ko si Gian, halatang nag-aalala habang nakatingin sa akin."Yeah, I'm listening," sabi ko, kahit malinaw sa sarili kong hindi ko talaga narinig ang mga sinabi niya."Sir, you were spacing out again. Is everything okay?""I'm fine," mabilis kong sagot. "Just tired."Tumango si Gian, pero halatang hindi siya naniniwala. Matagal na siyang nagtatrabaho para sa akin kaya alam na niya kung kailan ako nagsisinungaling."Okay, Sir. Whatever you say.""Hanapin mo ang pinagmulan ng mga larawang pinapakalat sa social media," sabi ko habang ibinabalik ang atensyon sa trabaho. "I need names. I need proof. Gusto kong malaman kung sino ang nasa likod nito.""Already on it, Sir. My team is working around the clock.""Good," sabi ko. "Also prepare the board for my comeback."Nanlaki ang mga mata ni Gian."Your comeback? Sir, do you mean you're going to make a p
Kabanata 61Cameron's POV"Gian," sabi ko, mababa at seryoso ang boses. "I need you to find out who leaked those photos. Gusto kong malaman kung sino ang kumuha ng phone ko, sino ang nag-post, at bakit.""I've been working on that, Sir," sagot ni Gian. "May team na akong sumusubaybay sa IP addresses at mga social media accounts. But it's difficult. Maingat ang taong nag-post. Gumamit siya ng proxies at fake accounts.""I don't care how difficult it is," sabi ko. "Just find them.""Sir, may I ask something?"Tumango ako."What's your plan for Miss Kim? Kapag natapos na ang lahat ng ito, what are you going to do?"Matagal ko siyang tinitigan.Nananatili sa pagitan namin ang tanong niya.Ano nga ba ang plano ko?Sa totoo lang, wala akong maibigay na sagot.Sinusubukan ko lang mabuhay sa gulong ito. Sinusubukan kong protektahan siya mula sa mga bagay na hindi niya nakikita. Sinusubukan kong ayusin ang problemang ito nang hindi masyadong nakikialam sa buhay niya."I don't know," amin ko. "
Kabanata 60 Cameron's POV "Boss, are you sure hindi ka na magpapakita kay Miss Kim?" tanong ng bago kong assistant habang inaayos ang schedule ko para sa buong linggong ito. Hindi ko siya tiningnan mula sa kinauupuan ko. Patuloy lang ang paggalaw ng mga daliri ko sa keyboard habang nagta-type ng emails, messages, at mga instructions. Tatlong araw na akong halos walang tigil sa trabaho. Kaunti lang ang tulog ko at halos hindi na rin ako kumakain. Masyadong maraming kailangang asikasuhin. Masyadong maraming problemang kailangang ayusin. At masyadong maraming bagay ang kailangang solusyonan. "Boss?" ulit ni Gian, bahagyang nag-aalangan ang boses. "Did you hear what I said?" "Narinig kita," malamig kong sagot. "And I already told you. I'm not going to see her." "But she's been trying to reach you. Ilang beses na siyang tumawag sa office. Pumunta pa nga siya sa dati mong apartment." Sa wakas ay napatingin ako sa kanya. Batang-bata pa si Gian, marahil nasa mid-twenties, at may kaka
Kabanata 59 Kimberly's POV Nang imulat ko ang mga mata ko, nasa loob na ako ng condo ko. Nakapagbihis na rin ako. Dahan-dahan akong bumangon, kumikirot ang ulo ko sa tindi ng hangover. Tumingin ako sa paligid ng kuwarto, pilit binubuo sa isip ko kung ano ang nangyari. Nasa sarili kong kama ako. Suot ko ang pajamas ko. Bahagyang basa ang buhok ko, na para bang bagong ligo ako. Pero wala akong maalala. Hindi ko maalalang nakauwi ako rito kagabi. Pinilit kong balikan sa isip ko ang mga nangyari. Naalala ko ang bar. Naalala ko ang pag-inom. Naalala ko ang paglabas ko at ang matinding pagkahilo. At pagkatapos... Wala na. Tuluyang blangko. Paano ako nakauwi? Sino ang nagdala sa akin dito? Paano ako napunta sa pajamas ko? Muli akong tumingin sa paligid ng kuwarto. Nasa maayos na lugar ang lahat. Nasa bedside table ang purse ko. Naka-charge ang cellphone ko sa tabi ng kama. Maayos na nakatiklop ang mga damit na suot ko kagabi at nakapatong sa upuan. Pinasadahan ko ng tingin ang pa
Kabanata 58 Kimberly's POV Hindi ko na mabilang kung ilang bote na ng alak ang naubos ko rito sa loob ng bar. Nakapila sa harapan ko ang mga bote na para bang mga sundalo. Mga bakanteng sundalo. Bawat isa ay tila patunay kung gaano ako kasirang-sira. Whiskey. Vodka. Tequila. Wala na akong pakialam kung ano ang iniinom ko. Gusto ko lang maramdaman ang hapdi sa lalamunan ko na kapantay ng hapdi sa dibdib ko. Madilim ang bar, iyong klase ng lugar kung saan pumupunta ang mga taong gustong tumakas pansamantala sa mga problema nila. Iyong lugar na walang nagtatanong. Iyong lugar kung saan puwede mong lunurin ang kalungkutan mo nang walang nanghuhusga. Sinubukan kong pigilan ang pagpatak ng mga luha ko, ngunit walang tigil ang paglabas nila. Pinunasan ko ang mga mata ko gamit ang likod ng kamay ko, pero lalo lang dumami ang luha. Hindi ko na kayang pigilan. Sa tuwing akala kong wala na akong luha, panibagong bugso ng emosyon ang sumasalubong sa akin at muli na namang umaagos ang mga it
Kabanata 57 Kimberly's POV "Kim," sabi niya, maingat at kontrolado ang boses. "That's not what you think." "Not what I think?" malamig kong ulit, habang pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. "Michael, kakapanood ko lang sa'yo na may ginagawa sa dalawang lalaki. So tell me, what exactly am I supposed to think?" Lumapit siya at inabot ang laptop. Agad ko iyong inilayo at niyakap sa dibdib ko. "Kim, please. Let me explain." "Explain what?" tumaas ang boses ko. "Ipapaliwanag mo kung paano mo ako niloko sa loob ng ilang taon? Explain how you married me knowing you were attracted to men? Ipapaalam mo sa akin kung paano mo ako ginamit na cover para maitago ang lihim mong buhay?" "That's not fair," sabi niya, halos nagmamakaawa ang boses. "I never meant to hurt you. Akala ko kaya kong magbago. I thought if I married a woman, if I had a normal life, magiging normal din ako." "Normal?" Napatawa ako nang mapait. "You call this normal? Ang magpakasal sa isang taong hindi mo







