تسجيل الدخولKabanata 4
Kimberly's POV Nakadapa ako sa kama. Ang mukha ko ay nakabaon sa unan. Ang mga kamay ko ay mahigpit na nakakapit sa puting kumot. Naramdaman ko ang bigat ng katawan ni Cameron sa likod ko. Ang init ng kanyang dibdib ay dumidikit sa balat ko. Ang kanyang hininga ay mainit sa aking leeg. At pagkatapos ay naramdaman ko ang pagpasok ng kanyang ari sa loob ko. Mahaba. Matigas. Malaki. Pumasok iyon nang dahan-dahan, unti-unti, parang sinusukat niya ang bawat pulgada ng pagkababae ko. Naramdaman ko ang paglawak ng aking loob habang pumapasok siya. Naramdaman ko ang pag-init ng buong katawan ko. "Oh, fuck, Cameron!" ungol ko. Hindi ko napigilan ang sarili ko. Ang boses ko ay basag at nanginginig. Mahigpit akong napahawak sa unan. Kinagat ko iyon nang mariin. Sinubukan kong pigilan ang sarili ko. Sinubukan kong huwag gumawa ng ingay. Pero hindi ko kaya. Ang bawat galaw niya ay nagdudulot ng alon ng init sa buong katawan ko. "Move your hips, Attorney," utos niya sa akin. Ang boses niya ay mababa at puno ng awtoridad. Walang bahid ng pag-aalinlangan. "Kailangan mong matutong sumabay sa akin habang binabayo kita." Sinunod ko ang sinabi niya. Dahan-dahan kong iginalaw ang aking balakang. Sinabayan ko ang bawat pasok niya. Pabalik-balik. Pataas-pababa. Unti-unti kong nahanap ang ritmo. Ang bawat galaw ko ay tila nagpapalalim ng kanyang pagpasok sa loob ko. "That's it," sabi niya. "That's good, Kim. You're learning." Naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking baywang. Hinawakan niya iyon nang mahigpit. Ginabayan niya ako. Tinulungan niya akong mahanap ang tamang bilis. "Think about your husband again," bulong niya sa tainga ko. Ang kanyang hininga ay mainit at nagpapakiliti. "Think about me as your husband. He's fucking you." Sinagad niya ang pagpasok. Napaungol ako nang malakas. Hindi ko na napigilan. Ang lalim ng kanyang pagpasok ay tila umabot sa pinakaloob ng pagkababae ko. Naramdaman ko ang pag-ikot ng mundo sa paligid ko. "Michael..." ungol ko. Iniisip ko si Cameron bilang si Michael. Iniisip ko na si Michael ang nasa likod ko. Si Michael ang bumabayo sa akin. Si Michael ang nagtuturo sa akin kung paano gumalaw. "Ang sarap," bulong ko. "Please... don't stop." "Don't worry," sabi ni Cameron. "Hindi ako titigil hangga't hindi ka natututo." Binilisan niya ang kanyang paggalaw. Ang bawat pasok niya ay mas mabilis kaysa sa nauna. Ang bawat labas ay mas mabilis din. Ang ritmo niya ay tila isang makina na hindi tumitigil. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Paulit-ulit. Naramdaman ko ang pagtaas ng init sa aking katawan. Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Naramdaman ko ang paglabas ng aking katas. Basang-basa na ako. Ang bawat galaw niya ay may kasamang tunog ng pagkabasa. "Faster," bulong ko. "Please... faster." "Gusto mo ng mas mabilis?" tanong niya. "Oo," sagot ko. "Please." Binilisan niya pa lalo ang paglabàs-masók. Tumirik ang mga mata ko. Hindi ko na makita ang kisame. Hindi ko na makita ang mga ilaw. Ang tanging nakikita ko ay ang dilim na dala ng sarap. "Micha—Cameron!" sigaw ko nang sinagad niya pa lalo ang pagpasok. Naramdaman ko ang kanyang kamay sa pwet ko. Sinampal niya iyon. "Ah! Shit!" Hindi siya tumigil. Hindi siya nagdahan-dahan. Patuloy siya sa pagbayo. Mas malakas. Mas mabilis. Mas malalim. "Gusto mo pa ba?" tanong niya. "Oo," sagot ko. "Huwag kang tumigil." "Ikaw ang magsasabi sa akin kung kailan titigil," sabi niya. "Hindi ako titigil hangga't hindi mo sinasabi." Naramdaman ko ang pag-ipon ng init sa aking tiyan. Naramdaman ko ang pag-akyat ng isang bagay mula sa aking pagkababae papunta sa aking ulo. Malapit na ako. Malapit na akong mag-climax. Pero bigla siyang huminto. Binunot niya ang kanyang ari. Napasinghap ako. "Bakit?" tanong ko. "Bakit ka tumigil?" Bigla akong kinabahan. "Humarap ka," sabi niya. "Harapin mo ako." Dahan-dahan akong lumiko. Humarap ako sa kanya. Nakita ko ang kanyang mukha. Ang kanyang mga mata ay maitim at matalim. Ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabuka. Ang kanyang dibdib ay tumataas-baba dahil sa paghinga. Hinila niya ang aking hita. Binuksan niya ang aking mga binti. Dahan-dahan niyang inihanda ang kanyang ari sa harap ng aking pagkababae. "Tingnan mo ako," sabi niya. "Tingnan mo ang ginagawa ko sa iyo, Attorney." At muling pumasok ang kanyang ari sa loob ko. Napaungol ako. Mas malalim ang pagpasok ngayon. Mas mabigat. Mas matindi. "Think about him, Kimberly," sabi ni Cameron. "Isipin mo ang asawa mo. Isipin mo siyang bumabayo sa iyo ngayon." Sinubukan kong isipin si Michael. Sinubukan kong isipin na siya ang nasa harap ko. Pero hindi ko magawa. Si Cameron ang nasa harap ko. Si Cameron ang bumabayo sa akin. Si Cameron ang gumagalaw sa loob ko. At hindi ko na kayang isipin ang iba. "Cameron..." ungol ko. Bumaba ang paningin ko. Tiningnan ko ang ari niyang abala sa paglabàs-masók sa loob ko. Nakita ko ang bawat galaw nito. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Basang-basa ang kanyang ari dahil sa katas ko. Napakagat-labi ako. Hindi ko mapigilang panoorin siya. "Ikaw na lang," bulong ko. "Ikaw na lang ang iisipin ko." "Bakit?" natatawang tanong niya. "Nasaan ang asawa mo?" Sinagad niya ang pagpasok, hindi inaalis ang mga mata sa akin. "Wala siya," sagot ko. "Ikaw ang nandito. Ikaw ang gumagawa nito sa akin. Ikaw ang nagtuturo sa akin." Ngumisi siya. "Magaling." Sinagad niya muli ang pagpasok. Napaungol ako nang mas malakas at mas mataas. Hinila niya ang batok ko. Mabilis niyang inilapit ang mukha ko sa kanya. At hinalikan niya ako. Mariin. Malalim. Mainit. Ang kanyang dila ay pumasok sa bibig ko. Ang kanyang mga labi ay humaplos sa aking mga labi. At habang hinahalikan niya ako, patuloy pa rin siya sa pagbayo. Pumasok. Lumabas. Pumasok. Lumabas. Para na akong mauubusan ng hininga. Hindi ako makahinga nang maayos dahil sa halik niya. Hindi ako makapagsalita dahil sa paggalaw niya. Ang tanging naririnig ko ay ang aking sariling pag-ungol at ang tunog ng kanyang katawan na sumasalpok sa akin. Nawala na sa isipan ko si Michael. Hindi ko na siya iniisip. Hindi ko na siya naaalala. Ang tanging nasa isip ko ay si Cameron. Ang kanyang mga kamay. Ang kanyang mga labi. Ang kanyang aring walang tigil na umaangkin sa akin. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagputok ng katas ni Cameron sa loob ko. Mainit. Malapot. Dumaloy iyon sa loob ng pagkababae ko. Pinuno niya ako. Naramdaman ko ang bawat patak na pumapasok sa akin. Napapikit ako nang mariin. Naramdaman ko ang pag-ikot ng mundo. Ang kanyang katawan ay nanginginig sa ibabaw ko. Ang kanyang hininga ay mabigat sa aking leeg. Ilang segundo kaming hindi gumalaw. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang umatras. Binunot niya ang kanyang ari. Naramdaman ko ang pag-agos ng kanyang katas mula sa aking pagkababae. Tumingin siya sa akin. Ang kanyang mga mata ay walang emosyon. "Good session," sabi niya. "You're improving." Hindi ako nakasagot. Hindi ako makahinga nang maayos. Bumangon siya mula sa kama. Kinuha niya ang tuwalya na nakasabit sa upuan. Pinunasan niya ang kanyang katawan. "Magpahinga ka," sabi niya. "Bukas, may bagong lesson tayo." Tumalikod siya at naglakad papunta sa banyo. Naiwan akong nakahiga sa kama. Nakatitig sa kisame. Naramdaman ko ang kanyang katas na umaagos mula sa akin. Naramdaman ko ang init ng kanyang katawan na unti-unting nawawala. Hindi ko naisip si Michael. Si Cameron ang nasa isip ko.Kabanata 95Cameron's POV "Kill me?" He laughed again. "You can barely move, nephew. What are you going to do?""When your dad found out what I did to your mother, it's too late, Cameron. Kasi nakaplano na rin ang lahat kung paano ko sila papatayin noong panahong iyon.""Too late?" I asked. "What do you mean?"My uncle took another drag of his cigarette. He was enjoying this. He was enjoying watching me suffer."Your father found out," he said. "He saw the bruises on your mother's body. He saw the way she flinched whenever he touched her. He confronted her, and she told him everything.""He knew?""He knew," my uncle confirmed. "And he was going to go to the police. He was going to destroy me. So I had to act first.""The car accident," I said. "You planned it.""I planned it," he said. "I tampered with the brakes. I made sure they would never make it to the police station."Napahagulhol ako sa galit habang pinapakinggan siya."You killed them," I said, tears streaming down my face.
Kabanata 94Cameron's POVIsang malakas na suntok ang tumama sa iba't ibang parte ng mukha ko. Pinusasan nila ako at binugbog.The first punch landed on my jaw. The second on my cheek. The third on my eye. I felt my lip split open, tasted blood in my mouth. But I didn't make a sound. I didn't give them the satisfaction.Pinusasan nila ako at binugbog. My arms were tied behind my back, my ankles bound to the chair. I couldn't move. I couldn't fight back. All I could do was take the hits and wait for an opening.Nakangisi lamang ang tiyuhin ko habang abala sa paninigarilyo.My uncle sat in a corner of the basement, smoking a cigarette. He watched the beating with a smile on his face, like he was enjoying a movie."Just surrender everything to me, Cameron. Hindi sana aabot sa ganito ang lahat kung hindi ka lang naging pakialamero."He took a long drag of his cigarette and blew the smoke into the air."Pakialamero?" I repeated, my voice hoarse. "I was just trying to find out the truth abo
Kabanata 93Cameron’s POVBago pa nila makuha ang cellphone ko, napindot ko na ang emergency button. Sigurado akong natanggap na ng security team ko ang signal. Alam na nila kung nasaan kami. Malamang ay sinusundan na nila kami ngayon.Sa ngayon, kailangan ko lang sundin ang mga gusto ng mga taong ito para sa kaligtasan namin ni Kim.Kailangan kong makisabay sa laro nila. Kailangan kong iparamdam sa kanila na nakikipagtulungan ako. Hangga't hindi pa dumarating ang mga tauhan ko, ang tanging mahalaga sa akin ay mapanatiling ligtas si Kim.Tumakbo ang SUV nang matagal na parang ilang oras na ang lumipas. Tumigil na sa pag-iyak si Kim, pero ramdam ko pa rin ang panginginig ng katawan niya. Mahigpit ko siyang niyakap habang patuloy na bumubulong ng mga salitang makapagpapakalma sa kaniya."It's going to be okay," sabi ko. "I promise.""How do you know?" tanong niya."Because I won't let it be anything else."Nang tuluyang huminto ang SUV, agad kong natanaw sa labas ng bintana ang isang pa
Kabanata 92Cameron’s POVPauwi na kami ni Kimberly sa bahay nang biglang huminto ang driver namin dahil may isang kotseng humarang sa mismong daanan namin.Napakalakas ng pagpreno ng sasakyan kaya bahagya akong napasandal at muntik nang tumama ang ulo ko sa upuan sa harapan. Agad akong napatingin sa labas ng bintana at nakita ko ang isang itim na SUV na nakaharang sa kalsada. Pahalang itong nakapuwesto at tuluyang nakabara sa daanan namin.Agad kong hinawakan ang kamay ni Kimberly nang mapansin ko ang pagtataka sa mukha niya."What's happening?" tanong ni Kim, halatang naguguluhan. "Why did we stop?""I don't know," sagot ko habang bahagyang hinihigpitan ang pagkakahawak ko sa kamay niya. "Stay in the car."Napatingin ako sa labas ng bintana, pilit na inuunawa kung ano ang nangyayari. Ang driver naming si Ramon, isang lalaking matagal nang nagtatrabaho para sa akin, ay agad na bumaba ng sasakyan para tingnan kung ano ang problema.Pagkababa pa lamang ni Ramon, isang malakas na putok
Kabanata 91 Cameron's POV Binuka ni Kim ang bibig niya at hinayaan akong pakainin siya. Dahan-dahan niyang nginuya ang oyster habang nakapikit, halatang gustong-gusto niya ang lasa. "This is so good," sabi niya. "I love oysters." "I know," sagot ko habang nakangiti. "That's why I ordered them." Natatawa na lang ako dahil parang nakikipagkumpetensiya pa si Sebastian sa akin pagdating sa pag-aalaga kay Kim. Kanina pa siya nakatingin sa amin na para bang may inaagawan ako sa kaniya. Sebastian was watching us with a sour expression on his face. Kumuha siya ng isang piraso ng tinapay at sinimulang pahiran iyon ng butter nang madiin, na para bang may kasalanan ang tinapay sa ginagawa namin. "You know, I can feed my sister too," sabi niya. "Sebastian, you're so OA. Look. They're so cute together. Hayaan mo na lang silang dalawa. Pinapagod mo lang ang sarili mo," saway ni Vanessa sa asawa niya bago muling binalikan ang pakikipag-usap sa anak nila na katatawag lang. Umiling si Vanessa,
Kabanata 90 Cameron's POV Dumiretso kami sa isang high-end at private restaurant para sa lunch dahil nagugutom na rin si Kim. Parang naging double date na rin ang nangyari sa amin. Ang restaurant ay tinatawag na "La Maison," isang French-inspired fine dining restaurant na nakatago sa isang tahimik na bahagi ng BGC. Isa itong klase ng restaurant na kailangang magpa-reserve nang ilang linggo bago ang gustong araw at mayroon ding mahigpit na dress code. Mabuti na lang at may mga connections si Sebastian kaya nakakuha kami ng private room kahit biglaan ang reservation. Elegant at intimate ang private room. May round table para sa apat na tao sa gitna, natatakpan ng malinis na puting tablecloth. May mga crystal chandelier na nakasabit sa kisame at nagbibigay ng warm na ilaw sa buong room. Pinalamutian ng abstract paintings ang mga dingding, habang maririnig ang mahina at classical na tugtog mula sa mga nakatagong speakers. "I'm so happy," bulong ni Kim sa akin habang pinupunasan pa rin







